Διαχωρισμός του ρυθμού αντίδρασης με στοιχειομετρικό συντελεστή;
Εδώ γιατί και πώς λειτουργεί:
Κατανόηση του ρυθμού αντίδρασης
* Ρύθμιση αντίδρασης: Αυτό είναι το μέτρο του πόσο γρήγορα προχωράει μια αντίδραση. Εκφράζεται συνήθως ως η μεταβολή της συγκέντρωσης ενός αντιδραστηρίου ή ενός προϊόντος με την πάροδο του χρόνου.
* Stoichiometric συντελεστής: Αυτοί είναι οι αριθμοί μπροστά από κάθε χημικό είδος σε μια ισορροπημένη χημική εξίσωση. Αντιπροσωπεύουν τις σχετικές ποσότητες κάθε ουσίας που εμπλέκεται στην αντίδραση.
Γιατί να διαιρέσετε με στοιχειομετρικό συντελεστή;
1. Συμφωνότητα: Ο ρυθμός εξαφάνισης ενός αντιδραστηρίου μπορεί να είναι διαφορετικός από τον ρυθμό εμφάνισης ενός προϊόντος λόγω της στοιχειομετρίας τους. Η διαίρεση με τον συντελεστή εξασφαλίζει ότι τα ποσοστά είναι ομαλοποιημένα και άμεσα συγκρίσιμα.
2. ρυθμός αντίδρασης: Η προκύπτουσα τιμή μετά τη διαίρεση με τον συντελεστή ονομάζεται συχνά "ρυθμός αντίδρασης". Αυτή η τιμή αντιπροσωπεύει τη συνολική ταχύτητα της αντίδρασης και είναι ανεξάρτητη από το συγκεκριμένο είδος που εξετάζεται.
Παράδειγμα:
Εξετάστε την ακόλουθη αντίδραση:
`` `
2Α + Β → 3c
`` `
* Ποσοστό εξαφάνισης του Α: -D [a]/dt
* Ποσοστό εξαφάνισης του Β: -D [B]/DT
* Ποσοστό εμφάνισης C: d [c]/dt
Για να συγκρίνουμε αυτά τα ποσοστά, διαιρούμε το καθένα με τον αντίστοιχο στοιχειομετρικό συντελεστή του:
* ρυθμός αντίδρασης =-(1/2) d [a]/dt =-d [b]/dt =(1/3) d [c]/dt
Βασικά σημεία:
* Σύμβαση σημείων: Τα ποσοστά εξαφάνισης είναι αρνητικά, ενώ τα ποσοστά εμφάνισης είναι θετικά.
* Μονάδες: Οι μονάδες του ρυθμού αντίδρασης εκφράζονται συνήθως ως συγκέντρωση ανά χρόνο μονάδας (π.χ. mol/L · s).
* Νόμος για την τιμή: Ο ρυθμός αντίδρασης σχετίζεται συχνά με τις συγκεντρώσεις των αντιδραστηρίων μέσω ενός νόμου περί επιτοκίων. Αυτός ο νόμος μπορεί να καθοριστεί πειραματικά και συχνά περιλαμβάνει εκθέτες που αντικατοπτρίζουν τη σειρά της αντίδρασης σε σχέση με κάθε αντιδραστήριο.
Συνοπτικά, η διαίρεση του ρυθμού αντίδρασης από τον στοιχειομετρικό συντελεστή είναι ένα κρίσιμο βήμα στη χημική κινητική. Μας επιτρέπει να συγκρίνουμε τους ρυθμούς αλλαγής διαφορετικών ειδών σε μια αντίδραση και να εκφράσουμε το συνολικό ρυθμό αντίδρασης με συνεπή και ουσιαστικό τρόπο.
