Τα μέταλλα δίνουν μακριά ηλεκτρόνια σε χημικές αντιδράσεις;

Ναι, τα μέταλλα τείνουν να δίνουν μακριά ηλεκτρόνια σε χημικές αντιδράσεις. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν μια ενέργεια χαμηλής ιονισμού , που σημαίνει ότι χρειάζεται σχετικά μικρή ενέργεια για να απομακρυνθεί ένα ηλεκτρόνιο από ένα μεταλλικό άτομο.

Εδώ συμβαίνει αυτό:

* Μεταλλική σύνδεση: Τα μέταλλα έχουν μια "θάλασσα" από απομακρυσμένα ηλεκτρόνια, τα οποία δεν συνδέονται στενά με κάποιο συγκεκριμένο άτομο. Αυτά τα ηλεκτρόνια είναι ελεύθερα να κινούνται σε όλη τη μεταλλική δομή.

* Ηλεκτροποσωτικότητα: Τα μέταλλα είναι ηλεκτρικά, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν την τάση να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα).

* Αντιδραστικότητα: Αυτή η απώλεια ηλεκτρονίων είναι η βάση για πολλές χημικές αντιδράσεις που περιλαμβάνουν μέταλλα. Όταν αντιδρούν τα μέταλλα, συχνά σχηματίζουν ιοντικές ενώσεις με μη μέταλλα, οι οποίες έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα και τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια.

Παραδείγματα:

* νάτριο (na) αντιδρά με χλώριο (CL) για να σχηματίσει χλωριούχο νάτριο (NaCl). Το νάτριο χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν Na+, ενώ το χλώριο κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει Cliion.

* IRON (FE) αντιδρά με οξυγόνο (Ο2) για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (Fe2O3). Ο σίδηρος χάνει ηλεκτρόνια για να γίνει ιόντα Fe3+, ενώ το οξυγόνο κερδίζει ηλεκτρόνια για να γίνουν ιόντα Ο2.

Εξαιρέσεις:

Ενώ τα περισσότερα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, ο χρυσός (AU) και η πλατίνα (PT) είναι σχετικά μη αντιδραστικά και δεν χάνουν εύκολα ηλεκτρόνια. Θεωρούνται ευγενή μέταλλα.

Συνοπτικά: Η τάση των μετάλλων να δώσουν μακριά ηλεκτρόνια είναι μια θεμελιώδης ιδιοκτησία που εξηγεί την αντιδραστικότητα και τον ρόλο τους σε πολλές χημικές αντιδράσεις.