Ποιο είναι το παράδειγμα της στερεάς λύσης;

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα στερεών λύσεων, κατηγοριοποιημένα από τους τύπους τους:

1. Υποκαταστατικά στερεά διαλύματα:

* Brass: Ένα κράμα χαλκού (Cu) και ψευδαργύρου (Zn), όπου τα άτομα ψευδαργύρου αντικαθιστούν μερικά άτομα χαλκού στο κρυσταλλικό πλέγμα. Το προκύπτον υλικό έχει βελτιωθεί η αντοχή και η δυνατότητα μηχανής σε σύγκριση με τον καθαρό χαλκό.

* ασήμι στερλίνα: Ένα κράμα αργύρου (AG) και χαλκό (Cu), όπου τα άτομα χαλκού αντικαθιστούν μερικά ασημένια άτομα. Αυτή η προσθήκη αυξάνει τη σκληρότητα και την ανθεκτικότητα του αργύρου.

* Κράματα χρυσού: Ο χρυσός (AU) είναι συχνά αλλοιωμένο με μέταλλα όπως το ασήμι (AG) ή ο χαλκός (Cu) για να αλλάξει το χρώμα, τη σκληρότητα και το σημείο τήξης. Για παράδειγμα, το 18 Karat Gold περιέχει 75% χρυσό και 25% άλλα μέταλλα.

2. Διάμεσες στερεές λύσεις:

* χάλυβα: Ένα κράμα σιδήρου (Fe) και άνθρακα (C), όπου τα άτομα άνθρακα καταλαμβάνουν τους χώρους μεταξύ των ατόμων σιδήρου στο κρυσταλλικό πλέγμα. Αυτή η μικρή ποσότητα άνθρακα αυξάνει σημαντικά τη δύναμη και τη σκληρότητα του σιδήρου.

* ferrite: Ένα κεραμικό υλικό που περιέχει οξείδιο του σιδήρου (FEO) με μικρές ποσότητες άλλων στοιχείων όπως το μαγγάνιο (MN) ή το νικέλιο (NI) στις ενδιάμεσες θέσεις. Το φερρίτη χρησιμοποιείται συνήθως σε μαγνητικές εφαρμογές.

3. Άλλα παραδείγματα:

* ημιαγωγοί: Το πυρίτιο (SI) με ιχνοστοιχεία στοιχείων του ντόπιου όπως το βόριο (Β) ή ο φωσφόρος (Ρ). Αυτά τα ντόπια εισάγουν ακαθαρσίες στο πλέγμα πυριτίου, δημιουργώντας είτε "τρύπες" (για το βόριο) είτε επιπλέον ηλεκτρόνια (για φωσφόρο), τα οποία μεταβάλλουν δραματικά την ηλεκτρική αγωγιμότητα του πυριτίου, καθιστώντας την κατάλληλη για ηλεκτρονικά.

* πολύτιμοι λίθοι: Πολλοί πολύτιμοι λίθοι είναι στην πραγματικότητα συμπαγή διαλύματα, συμπεριλαμβανομένων των ρουμπίνι (οξείδιο του αργιλίου με ακαθαρσίες χρωμίου) και σμαράγδια (πυριτικό αλουμίνιο βηρυλλίου με ακαθαρσίες χρωμίου).

Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:

* Στερεά διαλύματα σχηματίζονται όταν μια ουσία διαλύεται σε μια άλλη στην στερεά κατάσταση.

* Τα άτομα της διαλυμένης ουσίας (διαλυμένη ουσία) πρέπει να είναι σε θέση να χωρέσουν στην κρυσταλλική δομή του διαλύτη.

* Το προκύπτον υλικό είναι ομοιογενές, πράγμα που σημαίνει ότι η ουσία διανέμεται ομοιόμορφα σε όλο τον διαλύτη.

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με έναν συγκεκριμένο τύπο συμπαγούς λύσης!