Από το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα αντιδρά χημικά με πολλούς βράχους;
Ακολουθεί μια κατανομή του τρόπου με τον οποίο συμβαίνει αυτό:
* Το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό: Όταν το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό, σχηματίζει ένα αδύναμο οξύ που ονομάζεται ανθρακικό οξύ (H2CO3).
* Το όξινο νερό αντιδρά με βράχους: Αυτό το όξινο νερό μπορεί να αντιδράσει με πολλούς τύπους πετρωμάτων, ειδικά εκείνων που περιέχουν ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και κάλιο.
* Καταστροφή των ορυκτών: Η αντίδραση διασπά τα ορυκτά στα βράχια, σχηματίζοντας νέα ορυκτά ή τα διαλύοντάς τα εξ ολοκλήρου.
Παραδείγματα χημικών καιρού:
* Διάλυση του ασβεστόλιθου: Το ανθρακικό οξύ σε βρόχινο νερό μπορεί να διαλύσει τον ασβεστόλιθο (ανθρακικό ασβέστιο), δημιουργώντας σπηλιές και καταβόθρες.
* υδρόλυση: Τα μόρια του νερού μπορούν να αντιδράσουν με ορυκτά, σπάζοντας τη δομή τους. Αυτό είναι κοινό σε βράχους όπως οι άστροφα, τα οποία είναι κοινά σε γρανίτη.
* Οξείδωση: Το οξυγόνο στον αέρα μπορεί να αντιδράσει με ορυκτά πλούσια σε σίδηρο, προκαλώντας τους να σκουριάζουν και να αποδυναμώσουν το βράχο.
Συνέπειες των χημικών καιρού:
* σχηματισμός εδάφους: Οι χημικές καιρικές συνθήκες βοηθούν στη διάσπαση των βράχων σε μικρότερα σωματίδια, συμβάλλοντας στο σχηματισμό του εδάφους.
* Ανάπτυξη γης: Η διάλυση των πετρωμάτων με καρβονικό οξύ οδηγεί στο σχηματισμό μοναδικών μορφών γης, όπως σπηλιές και φαράγγια.
* Απελευθέρωση θρεπτικών ουσιών: Οι χημικές καιρικές συνθήκες απελευθερώνουν θρεπτικά συστατικά από βράχους, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών.
Η χημική και οι καιρικές συνθήκες είναι μια αργή διαδικασία, αλλά διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της επιφάνειας της Γης και επηρεάζοντας το περιβάλλον.
