Πώς διαλύεται ένα κρύσταλλο κοινού αλατιού στο νερό;
1. Πολικότητα και έλξη:
* Το νερό (h₂o) είναι ένα πολικό μόριο: Το άτομο οξυγόνου έχει ελαφρώς αρνητικό φορτίο και τα άτομα υδρογόνου έχουν ελαφρώς θετικά φορτία. Αυτό δημιουργεί μια διπολική στιγμή.
* Το χλωριούχο νάτριο (NaCl) είναι μια ιοντική ένωση: Τα ιόντα νατρίου (Na+) είναι θετικά φορτισμένα και τα ιόντα χλωριούχου (CL-) είναι αρνητικά φορτισμένα.
2. Διάσπαση:
* Μόρια νερού περιβάλλουν τον κρύσταλλο αλατιού: Τα θετικά άκρα των μορίων του νερού (άτομα υδρογόνου) προσελκύονται από τα αρνητικά φορτισμένα ιόντα χλωριούχου και τα αρνητικά άκρα των μορίων νερού (άτομα οξυγόνου) προσελκύονται από τα θετικά φορτισμένα ιόντα νατρίου.
* Αυτά τα αξιοθέατα είναι αρκετά ισχυρά για να ξεπεράσουν τους ιοντικούς δεσμούς που κρατούν μαζί τον κρύσταλλο αλατιού. Αυτό προκαλεί τη διάσπαση του κρυστάλλου, χωρίζοντας σε μεμονωμένα ιόντα νατρίου και χλωριούχου.
3. Ενυδάτωση:
* Τα διαχωρισμένα ιόντα περιβάλλονται από μόρια νερού: Αυτά τα μόρια νερού σχηματίζουν ένα κέλυφος ενυδάτωσης γύρω από κάθε ιόν, απομονώνοντάς τα μεταξύ τους και αποτρέποντάς τα ανασυνδυασμένα.
4. Σχηματισμός λύσης:
* Τα διαλυμένα ιόντα διασκορπίζονται ομοιόμορφα σε όλο το νερό. Ο κρύσταλλος αλατιού δεν είναι πλέον ορατός και η λύση λέγεται ότι είναι "κορεσμένη".
Βασικά σημεία:
* Η διάλυση είναι μια φυσική αλλαγή, όχι μια χημική αλλαγή. Τα ιόντα αλατιού εξακολουθούν να υπάρχουν, που περιβάλλεται από μόρια νερού.
* Η διαλυτότητα του αλατιού στο νερό είναι περιορισμένη. Εάν προσθέσετε πάρα πολύ αλάτι, δεν θα διαλύονται όλα και μερικοί θα παραμείνουν ως στερεά στο κάτω μέρος του δοχείου.
Οπτικοποίηση:
Φανταστείτε τα μόρια του νερού όπως οι μικροί μαγνήτες, τραβώντας τα φορτισμένα ιόντα στον κρύσταλλο αλατιού. Τα μόρια του νερού στη συνέχεια "αρπάζουν" πάνω στα ιόντα, διατηρώντας τα ξεχωριστά και διασκορπισμένα σε όλο το νερό.
