Γιατί το ανθρακικό οξύ προκαλεί τη μείωση του pH του ωκεανού;
* απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα: Ο ωκεανός απορροφά μια σημαντική ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την ατμόσφαιρα.
* Σχηματισμός ανθρακικού οξέος: Όταν το CO2 διαλύεται στο νερό, αντιδρά με μόρια νερού για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ (H2CO3):
CO2 + H2O ⇌ H2CO3
* Διάσπαση του ανθρακικού οξέος: Το ανθρακικό οξύ είναι ένα αδύναμο οξύ που διαχωρίζεται εν μέρει σε νερό, απελευθερώνοντας ιόντα υδρογόνου (Η+):
H2CO3 ⇌ H + + HCO3- (ιόν διτρακικού)
* Αυξημένη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου: Η απελευθέρωση ιόντων υδρογόνου στο ωκεάνιο νερό αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων Η+.
* Κάτω pH: Το ρΗ είναι ένα μέτρο οξύτητας. Μια υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ σημαίνει χαμηλότερο ρΗ, υποδεικνύοντας ένα πιο όξινο διάλυμα.
Ο αντίκτυπος: Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως οξίνιση των ωκεανών , οδηγεί σε μείωση του pH του ωκεανού, καθιστώντας το πιο όξινο.
Συνέπειες της οξίνισης των ωκεανών:
Η οξίνιση των ωκεανών έχει μια σειρά από αρνητικές συνέπειες για τη θαλάσσια ζωή:
* Κοραλλιογενής λεύκανση: Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι. Η οξίνιση καθιστά πιο δύσκολο για τα κοράλλια να χτίσουν τους σκελετούς ανθρακικού ασβεστίου τους, οδηγώντας σε λεύκανση και αποδυνάμωση.
* Σχηματισμός κελύφους: Πολλοί θαλάσσιοι οργανισμοί, όπως τα οστρακοειδή, χρησιμοποιούν ανθρακικό ασβέστιο για να χτίσουν τα κελύφη τους. Η οξίνιση καθιστά πιο δύσκολο για αυτούς να διαμορφώσουν και να διατηρήσουν τα κελύφη τους.
* Διαταραχές του ιστού τροφίμων: Οι επιπτώσεις στους κοραλλιογενείς υφάλους και τα οστρακοειδή μπορούν να διαταράξουν ολόκληρα τους ιστούς τροφίμων και τα οικοσυστήματα.
* Ανάπτυξη πλαγκτόν: Η οξίνιση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη και την επιβίωση του φυτοπλαγκτού, που είναι η βάση του θαλάσσιου ιστού τροφίμων.
Εν ολίγοις, η απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα από τον ωκεανό οδηγεί στον σχηματισμό ανθρακικού οξέος, το οποίο αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου, με αποτέλεσμα χαμηλότερο ρΗ και πιο όξινο ωκεανό.
