Τι είναι η επιφανειακή βαρύτητα;

Βαρύτητα επιφάνειας είναι η βαρυτική επιτάχυνση που βιώνεται στην επιφάνεια ή το δέρμα ενός ουράνιου σώματος. Αντιπροσωπεύεται από το σύμβολο \ (g \), και η μονάδα Si είναι [μετρητές ανά δευτερόλεπτο Squared] \ (m/s^{2}) \).

$$ g =\ frac {gm} {r^{2}} $$

όπου \ (m \) είναι η μάζα του ουράνιου σώματος, \ (r \) είναι η ακτίνα του, και \ (g \) είναι η βαρυτική σταθερά.

Η επιφανειακή βαρύτητα ενός ουράνιου σώματος καθορίζει το βάρος των αντικειμένων στην επιφάνεια του. Όσο μεγαλύτερη είναι η βαρύτητα της επιφάνειας, τα βαρύτερα αντικείμενα θα αισθάνονται. Για παράδειγμα, η επιφανειακή βαρύτητα της γης είναι περίπου 9,8 m/s2, που σημαίνει ότι ένα αντικείμενο με μάζα 1 χιλιόγραμμα ζυγίζει 9,8 Newton.

Η επιφανειακή βαρύτητα των ουράνιων σωμάτων μπορεί να ποικίλει σημαντικά ανάλογα με το μέγεθος και την πυκνότητα τους. Οι επιφάνειες των πλανητών και των φεγγαριών έχουν γενικά χαμηλότερη επιφανειακή βαρύτητα από τις επιφάνειες των αστεριών και των αστεριών νετρονίων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πλανήτες και τα φεγγάρια είναι λιγότερο μαζικά και πυκνά από τα αστέρια και τα αστέρια νετρονίων.

Η επιφανειακή βαρύτητα των ουράνιων σωμάτων μπορεί επίσης να επηρεαστεί από την παρουσία άλλων ουράνιων σωμάτων. Για παράδειγμα, η επιφανειακή βαρύτητα του φεγγαριού μειώνεται ελαφρώς από την παρουσία της βαρύτητας της Γης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η βαρυτική δύναμη της Γης τραβάει το φεγγάρι μακριά από το κέντρο της μάζας, προκαλώντας τη φεγγάρι να βιώσει μια φυγοκεντρική δύναμη που μειώνει την επιφανειακή του βαρύτητα.