Ο ριολίτης σχηματίζεται σε συγκλίνοντα όρια πλάκας;
* Ζώνες υποβάθμισης: Σε συγκλίνουσες όρια, ένα πιάτο αναγκάζεται κάτω από μια άλλη (υποδιέγωγή). Αυτή η διαδικασία λιώνει την φθίνουσα πλάκα, παράγοντας μάγμα.
* Υψηλή περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου: Ο Ρυολίτης είναι ένας εξαιρετικά ιξώδης, φελλικός ηφαιστειακός βράχος με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο (πάνω από 69%). Το μάγμα που σχηματίζει ριόλιθο προέρχεται βαθιά μέσα στο φλοιό της γης, όπου έχει χρόνο να κρυώσει και να κρυσταλλωθεί, οδηγώντας σε υψηλή συγκέντρωση διοξειδίου του πυριτίου.
* Ηφαιστειακό τόξο Continental Arc: Το μάγμα που παράγεται από την υποπίεση αυξάνεται στην επιφάνεια, συχνά σχηματίζοντας ηφαιστειακά τόξα κατά μήκος της άκρης των ηπείρων. Αυτά τα τόξα είναι η πρωταρχική θέση για ριολιτικές εκρήξεις.
Παραδείγματα:
* Η σειρά Cascade (Βόρεια Αμερική): Το Mount St. Helens και το Mount Lassen είναι παραδείγματα ηφαιστείων στην περιοχή Cascade που έχουν ξεσπάσει ριολίτης.
* Τα βουνά Andes (Νότια Αμερική): Οι Άνδεις είναι ένα άλλο κλασικό παράδειγμα ενός ηπειρωτικού τόξου με ηφαιστειακό ριζόλιθο.
Άλλα περιβάλλοντα σχηματισμού:
Ενώ τα συγκλίνοντα όρια πλάκας είναι η κύρια θέση για τον σχηματισμό ριζολίτης, μπορεί επίσης να βρεθεί σε μερικές άλλες ρυθμίσεις:
* Continental Rifts: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ριολίτης μπορεί να σχηματιστεί σε ηπειρωτικές ρήξεις, όπου η κρούστα απομακρύνεται.
* hotspots: Οι ριολιτικές εκρήξεις είναι σπάνιες αλλά δυνατές σε hotspots, όπου τα μάζα του Magma ανεβαίνουν από βαθιά μέσα στο μανδύα.
Συνοπτικά: Ο ριολίτης σχηματίζεται κυρίως σε συγκλίνοντα όρια πλάκας, ειδικά σε ζώνες υποπίεσης, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε πυριτικά του μάγματος που παράγεται εκεί.
