Πώς βοηθά τα αέρια από τον αέρα να διασπάσουν τα βράχια;
* οξυγόνο: Το οξυγόνο στον αέρα αντιδρά με μέταλλα σε βράχους, ιδιαίτερα σιδήρου, σχηματίζοντας οξείδια σιδήρου (σκουριά). Αυτή η διαδικασία ονομάζεται οξείδωση , και αποδυναμώνει τη δομή του βράχου.
* διοξείδιο του άνθρακα: Το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται σε βρόχινα νερά, σχηματίζοντας ανθρακικό οξύ (H2CO3). Αυτό το αδύναμο οξύ αντιδρά με μέταλλα όπως ο ασβεστίτης (που βρίσκεται σε ασβεστόλιθο και μάρμαρο), διαλύοντας τα και δημιουργώντας κοιλότητες. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Carbonation .
* υδρατμός: Οι υδρατμοί στον αέρα μπορεί να συμβάλλουν στις καιρικές συνθήκες διευκολύνοντας άλλες διεργασίες όπως η οξείδωση και ο ανθρακωρύχος. Μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως διαλύτης, διαλύοντας ορισμένα ορυκτά.
Εδώ είναι μια πιο λεπτομερής κατανομή:
* Οξείδωση: Τα ορυκτά πλούσια σε σίδηρο σε βράχους αντιδρούν με οξυγόνο στον αέρα, σχηματίζοντας οξείδια σιδήρου (σκουριά). Η σκουριά είναι ένα ασθενέστερο υλικό από το αρχικό ορυκτό που περιέχει σίδηρο, καθιστώντας το βράχο πιο ευαίσθητο στη διάσπαση. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα εμφανής σε περιοχές με υψηλή υγρασία.
* Carbonation: Όταν το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται σε βρόχινα νερά, σχηματίζει ανθρακικό οξύ. Αυτό το αδύναμο οξύ αντιδρά με ανθρακικό ασβέστιο (CACO3), ένα κοινό ορυκτό που βρίσκεται σε βράχους όπως ασβεστόλιθο και μάρμαρο. Η αντίδραση δημιουργεί διττανθρακικό ασβέστιο (CA (HCO3) 2), το οποίο είναι διαλυτό στο νερό και μπορεί να διαλυθεί μακριά, αφήνοντας πίσω της μια εξασθενημένη ή επιθετική επιφάνεια του βράχου.
* υδρατμός: Αν και δεν είναι άμεσο αντιδραστήριο, ο υδρατμός στα βοηθήματα αέρα στις διαδικασίες οξείδωσης και ανθρακούχου. Λειτουργεί ως μέσο για χημικές αντιδράσεις και βοηθά στη μεταφορά αντιδραστηρίων και προϊόντων. Επιπλέον, το νερό μπορεί να διαλύσει ορισμένα ορυκτά σε βράχους, συμβάλλοντας στην κατάρρευση τους.
Η συνολική επίδραση αυτών των αερίων είναι να αποδυναμώσει τη δομή του βράχου, καθιστώντας την πιο ευάλωτη σε φυσικές διαδικασίες καιρού όπως τριβή, σφήνα παγετού και βιολογική δραστηριότητα. Αυτό τελικά συμβάλλει στην κατανομή των πετρωμάτων, σχηματίζοντας έδαφος και ιζήματα.
