Πότε εφευρέθηκε η ηλιακή ενέργεια;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε μια ενιαία ημερομηνία "εφεύρεσης" για την ηλιακή ενέργεια, καθώς έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Εδώ είναι μια κατανομή:

Πρώιμες έννοιες:

* 1839: Ο γαλλικός φυσικός Alexandre Edmond Becquerel παρατήρησε το φωτοβολταϊκό αποτέλεσμα, το θεμέλιο των σύγχρονων ηλιακών κυττάρων.

* 1873: Ο Willoughby Smith ανακάλυψε τη φωτοαγωγιμότητα του σεληνίου, ένα βασικό υλικό στα πρώτα ηλιακά κύτταρα.

* 1883: Ο Charles Fritts δημιούργησε το πρώτο πρακτικό ηλιακό κύτταρο χρησιμοποιώντας το Σεληνικό, αλλά ήταν πολύ αναποτελεσματικό.

Σημαντικές εξελίξεις:

* 1905: Η θεωρία του Albert Einstein για το φωτοηλεκτρικό αποτέλεσμα παρείχε μια βαθύτερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των ηλιακών κυττάρων.

* 1954: Τα Bell Laboratories ανέπτυξαν το πρώτο πρακτικό ηλιακό κύτταρο πυριτίου, σηματοδοτώντας μια σημαντική ανακάλυψη στην αποτελεσματικότητα.

* 1958: Ο πρώτος ηλιακός δορυφόρος, Vanguard 1, ξεκίνησε.

Διαδεδομένη υιοθεσία:

* 1970s: Οι κρίσεις πετρελαίου και η αύξηση των ενεργειακών ανησυχιών τροφοδότησαν την έρευνα και την ανάπτυξη στην ηλιακή ενέργεια.

* Παρούσα: Η τεχνολογία ηλιακής ενέργειας συνεχίζει να προχωρεί, με αυξημένη αποτελεσματικότητα, χαμηλότερο κόστος και ευρύτερο φάσμα εφαρμογών.

Έτσι, ενώ η παρατήρηση του Becquerel στο 1839 έθεσε τις βάσεις, ήταν η δημιουργία του πρακτικού ηλιακού κυττάρου πυριτίου στο 1954 Αυτό σηματοδότησε πραγματικά ένα σημείο καμπής στην ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας.