Οι καλύτερες ενδείξεις για το κρούστα κίνημα είναι;
1. Τεκτονική πλάκας:
* Seafloor Spreading: Η ανακάλυψη των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, των μαγνητικών μοτίβων λωρίδας στο πάτωμα του ωκεανού και η ηλικία του ωκεανού που αυξάνεται με απόσταση από τις κορυφογραμμές παρέχουν άμεση απόδειξη της εξάπλωσης του θαλασσινού νερού.
* Continental Drift: Η τοποθέτηση των ηπείρων, παρόμοιοι γεωλογικοί σχηματισμοί και απολιθώματα στις ηπείρους που διαχωρίζονται τώρα από τους ωκεανούς και η ύπαρξη αρχαίων ορεινών περιοχών που συνεχίζονται σε όλες τις ηπείρους υποστηρίζουν έντονα την ιδέα ότι οι ηπείρους κάποτε ενωθούν.
2. Γεωλογικοί σχηματισμοί:
* Γραμμές σφάλματος: Αυτά είναι κατάγματα στο φλοιό της γης, όπου οι βράχοι έχουν μετακινηθεί ο ένας στον άλλο. Μπορούν να θεωρηθούν ως ορατά διαλείμματα στην επιφάνεια της γης και μελετήθηκαν για την απόδειξη της κατεύθυνσης και του μεγέθους της κίνησης.
* διπλωμένα βράχια: Αυτά είναι βράχια που έχουν λυγίσει ή στρεβλωμένα λόγω των δυνάμεων συμπίεσης. Το σχήμα και ο προσανατολισμός των πτυχών παρέχουν πληροφορίες για τις δυνάμεις που τους προκάλεσαν.
* οροσειρά: Ο σχηματισμός των βουνών είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα της σύγκρουσης των τεκτονικών πλακών, οδηγώντας σε ανύψωση και αναδίπλωση του φλοιού.
* Volcanoes: Τα περισσότερα ηφαίστεια σχηματίζονται σε όρια πλάκας, όπου το τετηγμένο βράχο (μάγμα) ανεβαίνει στην επιφάνεια. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κίνησης και της αλληλεπίδρασης των τεκτονικών πλακών.
3. Άλλα στοιχεία:
* σεισμοί: Οι σεισμοί προκαλούνται από την απελευθέρωση του στρες που δημιουργήθηκαν στην κρούστα της Γης λόγω της κίνησης των τεκτονικών πλακών. Η τοποθεσία και η συχνότητα των σεισμών βοηθούν στο χαρτόνι τα όρια της πλάκας.
* Δεδομένα GPS: Οι ακριβείς μετρήσεις του GPS δείχνουν την κίνηση της επιφάνειας της γης με την πάροδο του χρόνου, παρέχοντας άμεσες ενδείξεις για το κρούστα κίνησης.
Συμπέρασμα:
Κανένα ενιαίο αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδεικνύει οριστικά το κρούστα, αλλά τα συνδυασμένα στοιχεία από την τεκτονική της πλάκας, τους γεωλογικούς σχηματισμούς, τους σεισμούς και τα δεδομένα GPS κάνουν μια ισχυρή περίπτωση για τη δυναμική φύση του φλοιού της γης.
