Ποιο είναι το κύριο περιεχόμενο του άγονου εδάφους;
1. Ορυκτά: Τα ξηρά εδάφη είναι συνήθως πλούσια σε ορυκτά, ειδικά εκείνα που δεν εκτοξεύονται εύκολα από το νερό. Αυτά περιλαμβάνουν:
* σίλικα (SiO2): Συχνά βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις, οδηγώντας στο σχηματισμό άμμου χαλαζία και άλλων πυριτικών ορυκτών.
* Οξείδια σιδήρου: Συμβάλλετε στα κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα χρώματα πολλών ξηρών εδαφών.
* ανθρακικό ασβέστιο (CACO3): Συνήθως παρόντες, σχηματίζοντας στρώματα Caliche και άλλες ανθρακικές αποθέσεις.
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Μπορεί να συσσωρευτεί σε άγονη εδάφη λόγω υψηλών ποσοστών εξάτμισης, οδηγώντας σε αλατοποίηση.
2. Οργανική ύλη: Τα ξηρά εδάφη έχουν γενικά χαμηλή περιεκτικότητα σε οργανική ύλη λόγω της έλλειψης βλάστησης και των αργών ποσοστών αποσύνθεσης.
3. Πηλός: Η ποσότητα του πηλού ποικίλλει ανάλογα με τον συγκεκριμένο τύπο εδάφους, αλλά τα ξηρά εδάφη συχνά έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πηλό σε σύγκριση με άλλους τύπους εδάφους.
4. Άμμος: Τα ξηρά εδάφη έχουν συχνά υψηλή περιεκτικότητα σε άμμο, ιδιαίτερα σε περιοχές με ενεργό διάβρωση του ανέμου.
5. Χαλίκι: Το χαλίκι είναι κοινό σε ορισμένα άγονη εδάφη, ειδικά σε περιοχές όπου το γονικό υλικό είναι ξεπερασμένο υπόστρωμα.
Άλλα χαρακτηριστικά των ξηρών εδαφών:
* Χαμηλή χωρητικότητα συγκράτησης νερού: Η έλλειψη οργανικής ύλης και του πηλού οδηγεί σε κακή κατακράτηση νερού.
* Υψηλό pH: Τα ξηρά εδάφη τείνουν να έχουν υψηλό pH λόγω της συσσώρευσης αλάτων.
* Κακή γονιμότητα: Το χαμηλό περιεχόμενο οργανικής ύλης και το υψηλό pH μπορούν να περιορίσουν τη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών για τα φυτά.
* Υψηλό ποσοστό εξάτμισης: Το ξηρό κλίμα οδηγεί σε υψηλά ποσοστά εξάτμισης, μειώνοντας περαιτέρω την ποσότητα νερού που διατίθεται για τα φυτά.
* Επιρρεπές στη διάβρωση του ανέμου: Η έλλειψη βλάστησης και η χαλαρή υφή καθιστούν ξηρά εδάφη ευάλωτα στη διάβρωση του ανέμου.
Σημαντική σημείωση: Η συγκεκριμένη σύνθεση των ξηρών εδαφών μπορεί να ποικίλει σημαντικά με βάση τη θέση, το κλίμα και το γονικό υλικό.
