Τι συμβαίνει όταν ένα πιάτο ωκεάνιας κρούστας συγκρούεται με την Continental και γιατί συμβαίνει αυτό;
Τι συμβαίνει:
1. Η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα καταδύεται κάτω από την λιγότερο πυκνή ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται υποβάθμιση, οδηγείται από την κίνηση των τεκτονικών πλακών της Γης.
2. Καθώς η ωκεάνια πλάκα κατεβαίνει, βιώνει αυξανόμενη πίεση και θερμοκρασία. Η θερμότητα από το μανδύα της Γης λιώνει την πλάκα υποβιβασμού, δημιουργώντας μάγμα.
3. Ηφαιστειακά τόξα: Το μάγμα, που είναι λιγότερο πυκνό από το γύρω βράχο, ανεβαίνει στην επιφάνεια, συχνά εκρήγνυται μέσα από την υπερκείμενη ηπειρωτική πλάκα. Αυτό δημιουργεί μια αλυσίδα ηφαιστείων γνωστών ως ηφαιστειακό τόξο, που βρίσκεται συνήθως σε απόσταση από τη ζώνη υποβάθμισης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα βουνά των Άνδων στη Νότια Αμερική και το Cascade κυμαίνονται στη Βόρεια Αμερική.
4. σεισμοί: Η διαδικασία υποβάθμισης δεν είναι ομαλή. Οι δύο πλάκες αλέθουν ο ένας εναντίον του άλλου, προκαλώντας τάση και πίεση. Αυτή η ενέργεια απελευθερώνεται με τη μορφή σεισμών, συχνά σημαντικού μεγέθους.
5. σχηματισμός τάφρου: Στο σημείο της υποβάθμισης, η ωκεάνια πλάκα στρέφεται προς τα κάτω, σχηματίζοντας μια βαθιά τάφρο κατά μήκος του ωκεανού. Αυτή η τάφρο είναι ένα χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό των ζωνών υποβάθμισης.
6. Καθώς η ωκεάνια πλάκα μεταφέρεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα, τα ιζήματα και τα θραύσματα βράχου συσσωρεύονται στην άκρη της ηπείρου, σχηματίζοντας ένα πρίσμα. Αυτά συχνά αποτελούνται από παραμορφωμένα και μεταμορφωμένα βράχια.
Γιατί συμβαίνει αυτό:
* τεκτονική πλάκας: Η λιθόσφαιρα της Γης (κρούστα και άνω μανδύα) σπάει σε μεγάλες πλάκες που κινούνται συνεχώς. Αυτές οι κινήσεις οδηγούνται από ρεύματα μεταφοράς θερμότητας μέσα στο μανδύα της Γης.
* Διαφορά πυκνότητας: Η ωκεάνια κρούστα είναι πυκνότερη από την ηπειρωτική κρούστα επειδή αποτελείται κυρίως από βασάλτη, το οποίο είναι βαρύτερο από τον γρανίτη που αποτελεί την ηπείρους. Αυτή η διαφορά πυκνότητας είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα ωκεάνια πλάκα υποβιβαστεί.
* Δυνάμεις: Η θερμότητα από τον πυρήνα της Γης δημιουργεί ρεύματα μεταφοράς μέσα στο μανδύα. Αυτά τα ρεύματα σύρουν τις τεκτονικές πλάκες μαζί, προκαλώντας τους να συγκρουστούν σε συγκλίνουσες όρια.
Παραδείγματα:
* Τα βουνά Andes: Που σχηματίζεται από την υποδιαίρεση της πλάκας Nazca κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής.
* Τα ιαπωνικά νησιά: Ένα ηφαιστειακό τόξο που δημιουργήθηκε από την υποδιαίρεση της πλάκας του Ειρηνικού κάτω από την Ευρασιατική πλάκα.
* Το Marianas Trench: Το βαθύτερο μέρος των ωκεανών της Γης, που σχηματίζεται από την υποβάθμιση της πλάκας του Ειρηνικού κάτω από την πλάκα των Φιλιππίνων.
Η κατανόηση της σύγκρουσης μεταξύ των ωκεανών και των ηπειρωτικών πλακών είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση πολλών πτυχών της γεωλογικής ιστορίας της Γης, των σημερινών γεωλογικών διεργασιών και των κινδύνων που σχετίζονται με φυσικές καταστροφές όπως οι σεισμοί και οι ηφαιστειακές εκρήξεις.
