Τι καθορίζει τον τύπο απολιθωμάτων που σχηματίζεται;
1. Ο ίδιος ο οργανισμός:
* Σκληρά μέρη έναντι μαλακών ανταλλακτικών: Οι οργανισμοί με σκληρά μέρη όπως τα οστά, τα κελύφη, τα δόντια και τα εξωσκελετά είναι πιο πιθανό να απολυθούν από εκείνους με μαλακά σώματα όπως μέδουσες ή σκουλήκια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σκληρά μέρη είναι πιο ανθεκτικά στην αποσύνθεση.
* Μέγεθος και σχήμα: Τα μεγαλύτερα και παχύτερα οστά ή κελύφη είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν στη διαδικασία απολιθωμάτων.
* Σύνθεση: Οι οργανισμοί με ανοργανοποιημένα σκληρά μέρη, όπως τα κοχύλια από ανθρακικό ασβέστιο, διατηρούνται ευκολότερα από εκείνα με οργανικά υλικά.
2. Το περιβάλλον της ταφής:
* Ταχεία ταφή: Η γρήγορη ταφή μετά τον θάνατο μειώνει τις πιθανότητες αποσύνθεσης και καθαρισμού. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους μαλακούς οργανισμούς.
* Τύπος ιζημάτων: Τα ιζήματα με λεπτόκοκκο, όπως ο πηλός και το λάσπη είναι καλύτερα στη διατήρηση λεπτών δομών από τα πιο χοντρά ιζήματα όπως η άμμος ή το χαλίκι.
* επίπεδα οξυγόνου: Ανοξικά περιβάλλοντα (φτωχό οξυγόνο), όπως βάλτους ή βαθιά ωκεάνια δάπεδα, επιβραδύνουν την αποσύνθεση και αυξάνουν την πιθανότητα απολιθωμάτων.
3. Γεωλογικές διαδικασίες:
* Διαταγή: Οι χημικές και φυσικές αλλαγές που συμβαίνουν μετά την ταφή μπορούν να μεταβάλουν το αρχικό απολιθωμένο, μερικές φορές σημαντικά. Αυτό περιλαμβάνει διαδικασίες όπως η ανοργανοποίηση, η ανακρυστάλλωση και η συμπύκνωση.
* διάβρωση και ανύψωση: Οι γεωλογικές διεργασίες μπορούν να εκθέσουν απολιθώματα που κάποτε είχαν ταφεί βαθιά υπόγεια.
4. Ώρα:
* Ηλικία απολιθωμάτων: Όσο περισσότερο ένα απολιθωμένο εκτίθεται στα στοιχεία, τόσο πιο πιθανό είναι να ξεπεραστεί και να καταστραφεί.
* Διατήρηση απολιθωμάτων: Όσο περισσότερο είναι τα απολιθωμένα είναι θαμμένα και ανενόχλητα, τόσο πιο πιθανό είναι να διατηρηθεί.
Τύποι απολιθωμάτων:
* απολιθώματα σώματος: Διατηρημένα υπολείμματα του σώματος ενός οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των οστών, των κελυφών, των δοντιών και ακόμη και των πλήρων σκελετών.
* απολιθώματα ιχνοστοιχείων: Διατηρημένα στοιχεία για τη δραστηριότητα ενός οργανισμού, όπως τα αποτυπώματα, τα αυλάκια και τα σημάδια δαγκώματος.
* Χημικά απολιθώματα: Διατηρημένα υπολείμματα οργανικών μορίων, όπως DNA ή πρωτεΐνες, τα οποία μπορούν να παρέχουν πληροφορίες για τις αρχαίες μορφές ζωής.
Συνοπτικά, ο τύπος των απολιθωμάτων που σχηματίζεται είναι μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση παραγόντων που καθορίζουν τις πιθανότητες να διατηρηθεί ένας οργανισμός και πώς μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Η κατανόηση αυτών των παραγόντων μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε τα απολιθώματα και να μάθουμε για την ιστορία της ζωής στη γη.
