Γιατί σχηματίζονται οι κροτίδες στο ανώτερο τμήμα ενός παγετώνα αλλά όχι κάτω από το βάθος περίπου 50 μέτρα;
1. Άγχος και στέλεχος:
* Άνω ζώνη: Το ανώτερο τμήμα ενός παγετώνα είναι εύθραυστο και υπόκειται σε εφελκυσμό στρες που προκαλείται από το κίνημα του παγετώνα πάνω από το ανώμαλο έδαφος. Καθώς ο παγετώνας ρέει πάνω από τα χτυπήματα και τις καταθλίψεις, τα ανώτερα στρώματα τεντώνονται και τραβήχτηκαν χωριστά, δημιουργώντας ρωγμές που ονομάζονται κροτίδες.
* Κάτω ζώνη: Κάτω από ένα βάθος 50 μέτρων, η πίεση από το βάρος του υπερκείμενου πάγου γίνεται σημαντική. Αυτή η πίεση λειτουργεί ως μια συμπιεστική δύναμη, συμπιέζοντας τον πάγο μαζί. Αυτή η συμπιεστική δύναμη καθιστά τον πάγο πιο όλκιμο και παραμορφώνεται και όχι κατάγματα.
2. Συμπεριφορά ροής πάγου:
* Άνω ζώνη: Το ανώτερο τμήμα ενός παγετώνα συμπεριφέρεται πιο άκαμπτα λόγω της χαμηλότερης πίεσης και των θερμοκρασιών. Ο πάγος είναι λιγότερο πιθανό να παραμορφωθεί κάτω από το άγχος, οδηγώντας σε θραύση.
* Κάτω ζώνη: Καθώς ο πάγος κινείται βαθύτερα, βιώνει υψηλότερη πίεση και θερμοκρασίες. Αυτό προκαλεί τον πάγο να συμπεριφέρεται περισσότερο σαν ένα ιξώδες υγρό, επιτρέποντάς του να ρέει και να παραμορφώνεται κάτω από το στρες χωρίς να σπάσει.
3. Τήξη και ρύθμιση:
* Άνω ζώνη: Οι κροτίδες που εκτίθενται στον αέρα και στο φως του ήλιου υπόκεινται σε τήξη, η οποία μπορεί να τους διευρύνει περαιτέρω.
* Κάτω ζώνη: Η πίεση σε βάθος αναστέλλει την τήξη. Επιπλέον, οποιοδήποτε υδάτινο νερό που σχηματίζεται συχνά ανακατεύεται λόγω της πίεσης και των κρύων θερμοκρασιών. Αυτή η διαδικασία τήξης και αναδιάρθρωσης (ρύθμιση) βοηθά να κλείσει τυχόν ρωγμές που μπορεί να σχηματίσουν.
4. Ρυθμός καταπόνησης:
* Άνω ζώνη: Ο ρυθμός καταπόνησης (πόσο γρήγορα παραμορφώνεται ο πάγος) είναι υψηλότερος στο ανώτερο τμήμα του παγετώνα, ειδικά κοντά στην επιφάνεια. Αυτός ο υψηλός ρυθμός καταπόνησης συμβάλλει στον σχηματισμό ρωγμών.
* Κάτω ζώνη: Ο ρυθμός καταπόνησης μειώνεται με το βάθος, επιτρέποντας στον πάγο να παραμορφωθεί πιο αργά και να αποφεύγει τη θραύση.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός υψηλότερης τάσης εφελκυσμού, εύθραυστων συμπεριφοράς, τήξης και υψηλότερου ρυθμού καταπόνησης στο ανώτερο τμήμα του παγετώνα οδηγεί στο σχηματισμό κροτίδων. Η αυξημένη πίεση, η όλκιμη συμπεριφορά, η επαγόμενη από την πίεση αναζωογόνηση και ο χαμηλότερος ρυθμός καταπόνησης σε βάθη κάτω από 50 μέτρα εμποδίζουν το σχηματισμό κροτίδων.
