Σε ποιο όριο καταστρέφεται η ωκεάνια κρούστα;

Το ωκεάνιο κρούστα καταστρέφεται σε συγκλίνοντα όρια πλάκας όπου υποβάθμιση συμβαίνει.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Όρια σύγκλιση πλάκας: Αυτές είναι περιοχές όπου συγκρούονται δύο τεκτονικές πλάκες.

* Υποδιάθεση: Όταν μια πλάκα (συνήθως η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα) ολισθαίνει κάτω από την άλλη (ηπειρωτική ή άλλη ωκεάνια πλάκα).

Η διαδικασία υποβάθμισης είναι υπεύθυνη για την καταστροφή του ωκεάνου κρούστας:

1. σύγκρουση: Καθώς η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα συγκρούεται με την άλλη πλάκα, αναγκάζεται προς τα κάτω.

2. τήξη: Καθώς η ωκεάνια πλάκα κατεβαίνει βαθύτερα στο μανδύα της Γης, βιώνει έντονη θερμότητα και πίεση. Αυτό προκαλεί την τήξη της πλάκας.

3. Καταστροφή: Ο λιωμένος βράχος ανεβαίνει στην επιφάνεια, οδηγώντας συχνά σε ηφαιστειακή δραστηριότητα και σχηματισμό οροσειρών. Η αρχική ωκεάνια κρούστα καταστρέφεται και ανακυκλώνεται αποτελεσματικά στο μανδύα.

Παραδείγματα ζωνών υποβάθμισης:

* Τα βουνά Andes στη Νότια Αμερική: Η πλάκα Nazca (Oceanic) υποχωρεί κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής (Continental).

* The Japan Trench: Η πλάκα του Ειρηνικού (ωκεάνιο) υποχωρεί κάτω από την Ευρασιατική πλάκα (Continental).

* Η τάφρος της Μαριάνας: Η πλάκα του Ειρηνικού (ωκεανός) υποχωρεί κάτω από την πλάκα των Φιλιππίνων (ωκεανός).