Ποιες συγκρούσεις πλάκας πιθανότατα θα οδηγούσαν στο σχηματισμό εκτεταμένων οροσειρών;
Εδώ είναι γιατί:
* Σύγκλητα όρια: Αυτά τα όρια είναι όπου οι τεκτονικές πλάκες κινούνται προς το ένα το άλλο. Ο τύπος σύγκρουσης καθορίζει το αποτέλεσμα:
* Ωκεανικά-Κυριακάντα: Πυκνότερα ωκεάνια πλάκα υποβιβασμούς (διαφάνειες) κάτω από την ηπειρωτική πλάκα, που οδηγούν σε ηφαιστειακά τόξα και κάποια ορεινή σχηματισμό.
* Ωκεανικά-ωκεανικά: Η πυκνότερη πλάκα υποβιβαστεί, σχηματίζοντας τόξα της ηφαιστειακής νησί.
* Continental-Continental: Ούτε η πλάκα είναι αρκετά πυκνή για να υποταχθεί, με αποτέλεσμα μια τεράστια σύγκρουση και σχηματισμό βουνών .
* Continental-Continental Collisions:
* έντονη πίεση: Η τεράστια πίεση της σύγκρουσης αναγκάζει την ηπειρωτική κρούστα προς τα πάνω, δημιουργώντας μαζικά βουνά.
* Παράδειγμα:Τα Ιμαλάια: Η σύγκρουση των πλακών της Ινδίας και της Ευρασίας είναι το πρωταρχικό παράδειγμα. Αυτή η συνεχιζόμενη διαδικασία συμβαίνει εδώ και εκατομμύρια χρόνια, με αποτέλεσμα την υψηλότερη οροσειρά στον κόσμο.
Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τον σχηματισμό βουνών:
* ρυθμός σύγκλισης: Ένας ταχύτερος ρυθμός σύγκλισης οδηγεί σε υψηλότερες, πιο εκτεταμένες οροσειρές.
* Πάχος πλάκας: Οι παχύτερες πλάκες μπορούν να παράγουν ψηλότερα βουνά.
* Γωνία σύγκλισης: Η γωνία στην οποία συγκρούονται οι πλάκες επηρεάζει το σχήμα και το μέγεθος των προκύπτουσων βουνών.
Συνοπτικά:
Ενώ άλλες συγκρούσεις πλάκας μπορούν να συμβάλουν στον σχηματισμό βουνών, οι πιο δραματικές και εκτεταμένες οροσειρές είναι το αποτέλεσμα Continental-Continental Collisions σε συγκλίνοντα όρια πλάκας. Αυτή η διαδικασία είναι υπεύθυνη για μερικά από τα πιο εντυπωσιακά γεωλογικά χαρακτηριστικά της Γης.
