Πώς συμβαίνει η περισσότερη διάβρωση σε ξηρές περιοχές;
* Σπάνια αλλά έντονες βροχοπτώσεις: Οι ξηρές περιοχές συχνά αντιμετωπίζουν σπάνιες βροχοπτώσεις, αλλά όταν έρχεται, είναι συχνά έντονη. Αυτή η καταρρακτώδη βροχή έχει μια ισχυρή διαβρωτική δύναμη, ικανή να χαράξει τα γουρουνάκια και τα φαράγγια.
* αραιή βλάστηση: Η έλλειψη βλάστησης εκθέτει το έδαφος, καθιστώντας το ευάλωτο στη διάβρωση του νερού. Οι ρίζες βοηθούν να δεσμεύσουν το έδαφος και να αποτρέψουν το πλυντήριο του.
* ξηρό έδαφος: Το ξηρό έδαφος είναι συχνά χαλαρό και εύκολα απομακρύνεται από το νερό. Αυτό το καθιστά ευαίσθητο τόσο στη διάβρωση των φύλλων (λεπτές στρώσεις του εδάφους που απομακρύνονται από το ρέον νερό) όσο και στη διάβρωση του καλαμιού (βαθύτερα κανάλια που σχηματίζονται με συμπυκνωμένη ροή νερού).
Ο ρόλος της διάβρωσης του ανέμου:
* Ο άνεμος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις ξηρές περιοχές, αλλά συχνά σε συνδυασμό με το νερό. Ο άνεμος παίρνει χαλαρό έδαφος χαλαρά από τη διάβρωση του νερού και το μεταφέρει μακριά, οδηγώντας σε περαιτέρω απώλεια εδάφους και ακόμη και αμμόλοφους.
* Η διάβρωση του ανέμου είναι πιο επιζήμια σε περιοχές με ελάχιστη βλάστηση και λεπτόκοκκο εδάφη.
Συνοπτικά:
Ενώ η διάβρωση του ανέμου είναι εμφανής σε ξηράς περιοχές, η διάβρωση του νερού, που συχνά οδηγείται από σπάνιες αλλά έντονες βροχοπτώσεις, είναι η κυρίαρχη διάβρωση της δύναμης στα περισσότερα ξηρά περιβάλλοντα. Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική υποβάθμιση και απερήμωση της γης.