Οι καταβόθρες είναι ένας πιθανός κίνδυνος στις περιοχές που υποβάλλονται σε ποιο είδος υποβάθρου;
Εδώ είναι γιατί:
* Διαλυτότητα: Ο ασβεστόλιθος και ο δολομίτης είναι διαλυτό σε όξινο νερό. Το βρόχινο νερό, το οποίο φυσικά απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, γίνεται ελαφρώς όξινο. Αυτό το όξινο νερό διαλύει το ανθρακικό υπόβαθρο, δημιουργώντας κοιλότητες και υπόγειους χώρους.
* πορώδες: Οι ανθρακικοί βράχοι συχνά έχουν υψηλό πορώδες, που σημαίνει ότι έχουν πολλούς διασυνδεδεμένους χώρους και ρωγμές. Αυτό επιτρέπει την κίνηση του νερού, τη διάλυση του βράχου και τη διεύρυνση των υφιστάμενων κοιλοτήτων.
* κατάρρευση: Όταν οι υπόγειες κοιλότητες γίνουν αρκετά μεγάλες, το υπερκείμενο έδαφος και ο βράχος δεν μπορούν πλέον να υποστηρίξουν το βάρος και να καταρρεύσουν, δημιουργώντας μια καταβόθωση.
Ενώ οι καταβόθρες είναι πιο συνηθισμένες σε περιοχές με ανθρακικό υπόβαθρο, μπορούν επίσης να εμφανιστούν σε άλλους τύπους βράχου, όπως ο γύψος ή οι αποθέσεις αλατιού, οι οποίες είναι επίσης διαλυτές. Ωστόσο, ο επιπολασμός και η σοβαρότητα του σχηματισμού καταβόθρων είναι σημαντικά υψηλότεροι σε περιοχές με ασβεστόλιθο ή δολομίτη.