Ποιες ήταν οι ενδείξεις που χρησιμοποιήθηκαν για να αποδείξουν την Continental Drift;
1. Αντιστοίχιση ακτών:
* Παρέμβιο: Οι ακτές των ηπείρων, ειδικά η Νότια Αμερική και η Αφρική, φαινόταν να ταιριάζουν μαζί σαν κομμάτια παζλ. Αυτό παρατηρήθηκε ήδη από τον 16ο αιώνα, αλλά απορρίφθηκε ως σύμπτωση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
* Γεωλογικοί σχηματισμοί: Οι αντιστοιχισμένοι σχηματισμοί βράχου και οι γεωλογικές δομές βρέθηκαν στις ηπείρους που τώρα χωρίστηκαν από τεράστιους ωκεανούς. Αυτό πρότεινε ότι κάποτε συνδέονταν.
2. Ορυκτά στοιχεία:
* Ταυτόσημα απολιθώματα σε διαφορετικές ηπείρους: Τα απολιθωμένα υπολείμματα πανομοιότυπων φυτών και ζώων, συμπεριλαμβανομένων των δεινοσαύρων και των ερπετών γλυκού νερού, βρέθηκαν σε ηπείρους που τώρα χωρίστηκαν από τεράστιους ωκεανούς. Αυτό ήταν δύσκολο να εξηγηθεί εκτός αν οι ηπείρους συμμετείχαν κάποτε.
* Διανομή απολιθωμάτων: Η κατανομή των απολιθωμάτων ήταν σύμφωνη με την ιδέα των ηπείρων που κινούνται, όπως τα απολιθώματα των τροπικών φυτών που βρέθηκαν στην Ανταρκτική, τα οποία τώρα έχουν ένα σκληρό, πολικό κλίμα.
3. Παγετώδες στοιχεία:
* παγετώδες ραβδώσεις: Οι ραβδώσεις (γρατζουνιές) που άφησαν οι παγετώνες σε βράχους βρέθηκαν σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τους ωκεανούς. Αυτές οι ραβδώσεις έδειξαν την ίδια κατεύθυνση κίνησης, υποδηλώνοντας ότι σχηματίστηκαν όταν οι ηπείρους συνδέθηκαν και εντοπίστηκαν σε πολική περιοχή.
* Αρχαίες παγετώδες καταθέσεις: Οι καταθέσεις παγετώδων ιζημάτων, όπως το Till, βρέθηκαν σε περιοχές που βρίσκονται τώρα μακριά από οποιεσδήποτε γνωστές παγετώδες περιοχές, υποστηρίζοντας περαιτέρω την ιδέα της ηπειρωτικής κίνησης.
4. Παλαιομαγνητικά δεδομένα:
* Μαγνητική ευθυγράμμιση σε βράχους: Καθώς ο τετηγμένος βράχος ψύχεται και στερεοποιείται, τα μαγνητικά ορυκτά ευθυγραμμίζονται με το μαγνητικό πεδίο της Γης εκείνη τη στιγμή. Με την πάροδο του χρόνου, οι μαγνητικοί πόλοι της Γης αντιστράφηκαν, αφήνοντας ένα ρεκόρ στο βράχο.
* Μαγνητικές λωρίδες αντιστοίχισης: Κατά τη μελέτη του ωκεανού, οι επιστήμονες βρήκαν εναλλασσόμενες λωρίδες βράχου με αντίθετες μαγνητικές πολικότητες. Αυτές οι λωρίδες αντικατοπτρίζονταν μεταξύ τους και στις δύο πλευρές των κορυφογραμμών του μέσου ωκεανού, γεγονός που υποδηλώνει ότι το νέο θαλασσινό νερό δημιουργήθηκε και εξαπλώθηκε.
5. Μεσαίες κορυφογραμμές και εξάπλωση θαλασσινών:
* Seafloor Spreading: Η ανακάλυψη των κορυφογραμμών των μέσων ωκεανών και η θεωρία της διάδοσης της θάλασσας, η οποία πρότεινε ότι η νέα ωκεάνια κρούστα δημιουργείται συνεχώς σε αυτές τις κορυφογραμμές και στη συνέχεια απομακρύνεται, υποστήριξε την ιδέα της ηπειρωτικής μετατόπισης.
* Ηλικία της ωκεάνης κρούστας: Η ωκεάνια κρούστα είναι σχετικά νεαρή σε σύγκριση με την ηπειρωτική κρούστα. Αυτό υποστήριζε τη θεωρία της διάδοσης του θαλασσινού νερού, καθώς η παλαιότερη κρούστα θα ανακυκλώνεται συνεχώς σε ζώνες υποπίεσης.
Μαζί, αυτές οι γραμμές αποδεικτικών στοιχείων υποστήριξαν έντονα τη θεωρία της ηπειρωτικής μετατόπισης, τελικά οδηγώντας στην ανάπτυξη της θεωρίας της τεκτονικής πλάκας, η οποία παρέχει μια πιο ολοκληρωμένη εξήγηση για την κίνηση της λιθόσφαιρας της Γης.
