Γιατί οι ορυκοί κρύσταλλοι στο Obsidian είναι πολύ μικροί για να δουν χωρίς μικροσκόπιο;

Το Obsidian είναι ένα ηφαιστειακό γυαλί, όχι ένα κρυσταλλικό ορυκτό. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει κανονική, επαναλαμβανόμενη διάταξη ατόμων όπως ένα κρύσταλλο. Αντ 'αυτού, σχηματίζεται όταν η λάβα κρυώνει τόσο γρήγορα ώστε τα άτομα να μην έχουν χρόνο να οργανώσουν τον εαυτό τους σε κρυσταλλική δομή.

Εδώ είναι γιατί αυτό έχει σημασία για το μέγεθος των κρυστάλλων:

* Οι κρύσταλλοι αναπτύσσονται προσθέτοντας άτομα σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Αυτό το μοτίβο δημιουργεί τα χαρακτηριστικά γεωμετρικά σχήματα κρυστάλλων.

* Ο Obsidian στερείται αυτής της οργανωμένης δομής. Η ταχεία ψύξη εμποδίζει τα άτομα να ευθυγραμμιστούν σωστά, με αποτέλεσμα μια διαταραγμένη, υαλώδη δομή.

* Χωρίς επαναλαμβανόμενο μοτίβο, δεν υπάρχουν "κρύσταλλοι" για να δείτε. Ακόμη και αν υπάρχουν μικροσκοπικές, εντοπισμένες περιοχές με κάποια σειρά, είναι πολύ μικρές και ακανόνιστες για να είναι ορατές χωρίς μεγέθυνση.

Σκεφτείτε το έτσι: Φανταστείτε ότι χτίζετε έναν τοίχο από τούβλα. Εάν έχετε αρκετό χρόνο, μπορείτε να τοποθετήσετε προσεκτικά κάθε τούβλο με ακριβή σειρά, δημιουργώντας μια όμορφη, κανονική δομή. Αλλά αν σπεύδεις, μπορεί να ρίχνεις απλά τα τούβλα κάτω από τυχαία, με αποτέλεσμα ένα βρώμικο σωρό χωρίς σαφές μοτίβο. Αυτό είναι παρόμοιο με τον τρόπο με τον οποίο οι οψιανά μορφές - η ταχεία ψύξη δημιουργεί ένα βρώμικο σωρό ατόμων χωρίς το χρόνο να σχηματίσουν κρυστάλλους.

Επομένως, ο Obsidian δεν είναι για τους μικροσκοπικούς κρυστάλλους να είναι πολύ μικροί για να δουν. Πρόκειται για τη θεμελιώδη έλλειψη κρυσταλλικής δομής στην πρώτη θέση!