Ποιο όριο πλάκας είναι τα ηφαιστειακά βουνά;

Τα ηφαιστειακά βουνά μπορούν να σχηματιστούν σε και τα τρία κύριοι τύποι ορίων πλάκας:

* Διάφορα όρια: Αυτά είναι όπου οι πλάκες απομακρύνονται. Το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα για να γεμίσει το κενό, δημιουργώντας νέα κρούστα. Αυτή η διαδικασία συχνά οδηγεί στο σχηματισμό των κορυφογραμμών μεσαίας ωκεανίας και των κοιλάδων του Rift, και οι δύο από τις οποίες μπορούν να διαλυθούν με ηφαιστειακά βουνά.

* Παράδειγμα: Η μέση Ατλαντική κορυφογραμμή, η Ισλανδία και η κοιλάδα της Ανατολικής Αφρικής.

* Σύγκλητα όρια: Εδώ, οι πλάκες συγκρούονται. Μια πλάκα μπορεί να γλιστρήσει κάτω από την άλλη (υποβάθμιση) και να λιώσει, δημιουργώντας μάγμα που ανεβαίνει στην επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες από τις ηφαιστειακές οροσειρές της Γης.

* Παράδειγμα: Τα βουνά των Άνδων, η καταρράκτη κυμαίνονται στις ΗΠΑ και το Ιαπωνικό Αρχιπέλαγος.

* Μετασχηματισμό όρια: Ενώ αυτά χαρακτηρίζονται κυρίως από οριζόντια ολίσθηση, μπορεί να συμβεί ηφαιστειακή δραστηριότητα εάν το μάγμα είναι σε θέση να αυξηθεί μέσω του σπασμένου φλοιού.

* Παράδειγμα: Το σφάλμα του San Andreas στην Καλιφόρνια, αν και η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι λιγότερο συνηθισμένη εδώ.

Επιπλέον:

* hotspots: Αυτές είναι περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που δεν σχετίζονται άμεσα με τα όρια της πλάκας. Προκύπτουν από πικάντικα υλικά του καυτού μανδύα που ανεβαίνει στην επιφάνεια.

* Παράδειγμα: Τα νησιά της Χαβάης και το Εθνικό Πάρκο του Yellowstone.

Έτσι, το συγκεκριμένο όριο πλάκας όπου ένα ηφαιστειακό βουνό εξαρτάται από τη συγκεκριμένη γεωλογική διαδικασία.