Ποιο βάθος εμφανίζεται η μερική τήξη του Ultramafic Mantle;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Λιθόσφαιρα: Το άκαμπτο, εξώτατο στρώμα της γης, που αποτελείται από το φλοιό και το ανώτατο τμήμα του μανδύα.
* Ασνενόσφαιρα: Ένα ημι-στερεό, μερικώς τετηγμένο στρώμα κάτω από τη λιθόσφαιρα.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη μερική τήξη:
* Θερμοκρασία: Η γεωθερμική κλίση (αύξηση της θερμοκρασίας με βάθος) παίζει σημαντικό ρόλο. Καθώς αυξάνεται το βάθος, η θερμοκρασία αυξάνεται, φθάνοντας σε ένα σημείο όπου τα ορυκτά του μανδύα αρχίζουν να λιώσουν.
* Πίεση: Η αυξημένη πίεση αναστέλλει την τήξη. Ωστόσο, η πίεση σε αυτά τα βάθη δεν είναι αρκετή για να καταστείλει εντελώς την τήξη.
* Περιεχόμενο νερού: Το νερό μειώνει το σημείο τήξης των ορυκτών του μανδύα, καθιστώντας πιο πιθανό τη μερική τήξη. Το νερό μπορεί να εισαχθεί στο μανδύα μέσω ζωνών υποπίεσης, όπου οι ωκεανικές πλάκες μεταφέρονται κάτω από τις ηπειρωτικές πλάκες.
Συνέπειες μερικής τήξης:
* γενιά μάγμα: Το τετηγμένο βράχο, ή το μάγμα, ανεβαίνει προς την επιφάνεια, ενδεχομένως εκρήγνυται ως ηφαίστεια.
* ανάπτυξη κρούστας: Το μάγμα μπορεί να στερεοποιηθεί, προσθέτοντας νέο υλικό στο φλοιό της Γης.
* τεκτονική πλάκας: Το ανερχόμενο μάγμα μπορεί να οδηγήσει τις κινήσεις πλάκας, συμβάλλοντας στη δυναμική επιφάνεια της Γης.
Σημείωση: Το ακριβές βάθος στο οποίο συμβαίνει μερική τήξη μπορεί να ποικίλει ανάλογα με συγκεκριμένους παράγοντες όπως η τεκτονική ρύθμιση και η σύνθεση του μανδύα.
