bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Γιατί ο τύπος των βράχων βρίσκονται τα περισσότερα απολιθώματα;

Τα απολιθώματα βρίσκονται συνήθως σε ιζηματογενείς βράχους .

Εδώ είναι γιατί:

* σχηματισμός: Τα ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται από τη συσσώρευση και την τσιμεντοποίηση ιζημάτων όπως η άμμος, η λάσπη ή τα κελύφη. Αυτά τα ιζήματα συχνά θάβουν νεκρούς οργανισμούς, προστατεύοντας τα υπολείμματα τους από την αποσύνθεση.

* Διατήρηση: Η αργή διαδικασία καθίζησης και η πίεση από τα υπερκείμενα στρώματα μπορεί να διατηρήσει τα σκληρά μέρη των οργανισμών (οστά, κελύφη, δόντια) ή ακόμη και να αφήσουν τα αποτυπώματα στο ιζήματα.

* Έκθεση: Τα ιζηματογενή βράχια συχνά εκτίθενται στην επιφάνεια της γης μέσω της διάβρωσης, καθιστώντας τα απολιθώματα πιο προσιτά για ανακάλυψη.

Ενώ τα απολιθώματα μπορούν να βρεθούν σε μερικούς μεταμορφωμένους βράχους, συχνά παραμορφώνονται ή καταστρέφονται από την έντονη θερμότητα και την πίεση που εμπλέκονται στο σχηματισμό τους. Τα πυριγενή πετρώματα σχηματίζονται από το τετηγμένο υλικό και θα καταστρέφουν εντελώς τυχόν οργανικά υπολείμματα.

Υδροθειικό οξύ:Τύπος και ιδιότητες

Υδροθειικό οξύ:Τύπος και ιδιότητες

Το υδροθειικό οξύ, γνωστό και ως υδρόθειο ή διυδροθείο, είναι ένα άχρωμο αέριο που έχει τη μυρωδιά σάπιων αυγών. Το υδρόθειο είναι γνωστό ότι είναι τοξικό, εύφλεκτο και διαβρωτικό. Ο χημικός τύπος για το υδρόθειο είναι H2S. Γενικά στοιχεία για το υδρόθειο Χημικός τύπος:H2S Εμφάνιση:Το υδρόθειο είν

Υπερτονικό Vs Υποτονικό Vs Ισοτονικό

Υπερτονικό Vs Υποτονικό Vs Ισοτονικό

Η διαφορά μεταξύ υπερτονικού έναντι υποτονικού έναντι ισοτονικού το διάλυμα είναι γύρω από τη συγκέντρωση. Ένα υποτονικό διάλυμα είναι λιγότερο συμπυκνωμένο από το κύτταρο, ένα υπερτονικό διάλυμα είναι πιο συμπυκνωμένο από το κύτταρο και το ισοτονικό είναι ισορροπημένο μεταξύ του κυττάρου και του εξ

Προκατάληψη στις προσπάθειες διατήρησης της Βραζιλίας

Προκατάληψη στις προσπάθειες διατήρησης της Βραζιλίας

Η αφαίρεση γης για τη διατήρηση της φύσης είναι μια στρατηγική που χρονολογείται πριν από αιώνες. Κατά τον 20ο και τον 21ο αιώνα, ο αριθμός και η έκταση των προστατευόμενων περιοχών (ΠΠ) σε όλο τον κόσμο έχουν αυξηθεί, αποδεικνύοντάς τες ως την κύρια στρατηγική για την αποτροπή της παγκόσμιας απώλει