Γιατί οι ηπειρωτικές κρούστες στέκονται ψηλότερα στο μανδύα και στη συνέχεια στην ωκεάνια κρούστα;
1. Σύνθεση και πυκνότητα:
* Continental Crust: Που αποτελείται κυρίως από γρανίτη και άλλα φελλικά πετρώματα, τα οποία είναι πλούσια σε πυρίτιο και αλουμίνιο. Αυτά τα βράχια είναι λιγότερο πυκνά από το μανδύα.
* Ωκεανική κρούστα: Που αποτελείται κυρίως από βασάλτη και Gabbro, τα οποία είναι βράχια Mafic πλούσια σε μαγνήσιο και σίδηρο. Αυτά τα βράχια είναι πυκνότερα από το μανδύα αλλά λιγότερο πυκνά από την ηπειρωτική κρούστα.
Αυτή η διαφορά στην πυκνότητα σημαίνει ότι η ηπειρωτική κρούστα "επιπλέει" ψηλότερα στο μανδύα, παρόμοιο με το πώς ένα κομμάτι ξύλου επιπλέει στο νερό.
2. Πάχος:
* Continental Crust: Συνήθως παχύτερο από το ωκεάνιο κρούστα, που κυμαίνεται από 30 έως 70 χιλιόμετρα.
* Ωκεανική κρούστα: Συνήθως λεπτότερο από την ηπειρωτική κρούστα, με μέσο όρο περίπου 7 χιλιόμετρα.
Το μεγαλύτερο πάχος της ηπειρωτικής κρούστας συμβάλλει στην υψηλότερη ανύψωση του.
3. Ισοστατική ισορροπία:
* Η έννοια της ισοστατικής ισορροπίας δηλώνει ότι η κρούστα της γης επιπλέει στο πυκνότερο μανδύα, προσαρμόζοντας την ανύψωσή του για να εξισορροπήσει το βάρος των πετρωμάτων πάνω και κάτω.
* Επειδή η ηπειρωτική κρούστα είναι λιγότερο πυκνή και παχύτερη από την ωκεάνια κρούστα, μετατοπίζει περισσότερο υλικό μανδύα, με αποτέλεσμα υψηλότερο υψόμετρο.
4. Διαδικασίες κατασκευής βουνών:
* Οι τεκτονικές δυνάμεις, όπως οι συγκρούσεις μεταξύ των ηπειρωτικών πλακών, μπορούν να ανυψώσουν και να αναδιπλώσουν την ηπειρωτική κρούστα, να δημιουργήσουν οροσειρές και να αυξήσουν περαιτέρω την ανύψωσή τους.
Συνοπτικά: Ο συνδυασμός χαμηλότερης πυκνότητας, μεγαλύτερου πάχους και ισοστατικής ισορροπίας επιτρέπει στην ηπειρωτική κρούστα να στέκεται ψηλότερα στο μανδύα σε σύγκριση με την ωκεάνια κρούστα. Η διαφορά στη σύνθεση, την πυκνότητα και το πάχος των δύο τύπων κρούστας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της επιφάνειας της Γης.
