Τι κάνει η διαδοχική μορφή της θάλασσας;
* Mid-Ocean Ridges: Αυτά είναι υποβρύχια οροσειρά που σχηματίζονται στο όριο μεταξύ δύο τεκτονικών πλακών που κινούνται χωριστά. Το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα της Γης σε αυτές τις κορυφογραμμές, δροσίζει και στερεοποιείται, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα.
* Νέα ωκεάνια κρούστα: Καθώς οι πλάκες κινούνται χωριστά, η νέα ωκεάνια κρούστα δημιουργείται συνεχώς στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Αυτή η διαδικασία βοηθά στην οδήγηση τεκτονικής πλάκας.
* Μαγνητικές λωρίδες: Το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφει περιοδικά, και αυτό καταγράφεται στη νέα ωκεάνια κρούστα όπως σχηματίζεται. Αυτό δημιουργεί μοτίβα μαγνητικών λωρίδων που είναι συμμετρικά και στις δύο πλευρές της κορυφογραμμής των μέσων ωκεανών. Αυτές οι λωρίδες παρέχουν στοιχεία για τη διάδοση του θαλασσινού νερού.
* Ωκεανικά χαρακώματα: Αν και δεν σχηματίζονται άμεσα από τη διάδοση του θαλασσινού νερού, τα τάφρους βρίσκονται συχνά σε συνδυασμό με αυτό. Σχηματίζονται όταν ένα ωκεάνιο πλάκα υποθέτει (διαφάνειες) κάτω από μια άλλη πλάκα.
* Volcanoes και Arcs Island: Καθώς τα ωκεάνια πλάκες υποχωρούν, το μάγμα που ανεβαίνει από το μανδύα μπορεί να δημιουργήσει ηφαιστειακές αλυσίδες και τόξα του νησιού.
Συνοπτικά, η εξάπλωση του θαλασσινού νερού είναι μια θεμελιώδη διαδικασία που διαμορφώνει την επιφάνεια της Γης, δημιουργώντας νέα κρούστα, ωκεανικά χαρακτηριστικά και οδηγώντας άλλες γεωλογικές διαδικασίες.
