Μοιράστηκαν το βραβείο για την έρευνά τους για την αυθόρμητη ραδιενέργεια .
Οι ποιητές συχνά σκέφτονται τον χρόνο σαν ένα ποτάμι, ένα ρυάκι που ρέει ελεύθερα που μας μεταφέρει από το λαμπερό πρωινό της γέννησης στο χρυσό λυκόφως των γηρατειών. Είναι το άνοιγμα που χωρίζει το λεπτό μπουμπούκι της άνοιξης από το καταπράσινο λουλούδι του καλοκαιριού. Οι φυσικοί σκέφτονται τον
Ρίξτε γάλα στον καφέ και οι δίνες και οι έλικες του λευκού σύντομα ξεθωριάζουν σε καφέ. Σε μισή ώρα, το ποτό κρυώνει σε θερμοκρασία δωματίου. Αφήνεται για μέρες, το υγρό εξατμίζεται. Μετά από αιώνες, το κύπελλο θα διαλυθεί και δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα, ολόκληρος ο πλανήτης, ο ήλιος και το ηλια
Κάθε τόσο, δεδομένων των κατάλληλων συνθηκών, ένα μικρό και κατά προσέγγιση σφαιρικό κομμάτι της ατμόσφαιρας γύρω μας θα πάρει για λίγο φωτιά. Καθώς προβάλλονται καλύτερα μέχρι αργά το βράδυ και δεν έχουν προφανή φυσική εξήγηση, ίσως δεν είναι περίεργο που έχουν εμπνεύσει μια πλούσια μυθολογία. Τα ο
