Ποια θεωρία της σχετικότητας αντικατέστησε την παρηγορητική πίστη σε έναν κόσμο που διευθύνεται από την Absolute Laws Motion and Gravity;
Συγκεκριμένα, ήταν η θεωρία της ειδικής σχετικότητας (Δημοσιεύθηκε το 1905) που αμφισβήτησε την Νευτώνεια την άποψη του απόλυτου χώρου και του χρόνου, εισάγοντας τις έννοιες:
* Σχετικότητα κίνησης: Δεν υπάρχει απόλυτο πλαίσιο αναφοράς για την κίνηση. Όλη η κίνηση είναι σε σχέση με έναν παρατηρητή.
* Η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή: Η ταχύτητα του φωτός σε ένα κενό είναι η ίδια για όλους τους παρατηρητές, ανεξάρτητα από τη δική τους κίνηση.
* Χρόνος διαστολή και συστολή μήκους: Ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι απόλυτοι, αλλά σχετίζονται με την κίνηση του παρατηρητή.
Αργότερα, ο Αϊνστάιν επεκτάθηκε περαιτέρω σε αυτές τις ιδέες με τη θεωρία της γενικής σχετικότητας (που δημοσιεύθηκε το 1915), το οποίο πρότεινε ότι η βαρύτητα δεν είναι δύναμη αλλά συνέπεια της καμπυλότητας του χωροχρόνου που προκαλείται από τη μάζα και την ενέργεια.
Αυτές οι επαναστατικές ιδέες αμφισβήτησαν τη μακρόχρονη, διαισθητική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εργάστηκε το σύμπαν, αντικαθιστώντας την παρηγορητική βεβαιότητα των απόλυτων νόμων με μια πιο περίπλοκη και δυναμική εικόνα.
