Ποιος εφευρέθηκε ο επιταχυντής σωματιδίων;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε έναν ενιαίο εφευρέτη για τον επιταχυντή σωματιδίων, καθώς η ανάπτυξή του περιελάμβανε συνεισφορές πολλών επιστημόνων και μηχανικών για δεκαετίες. Ωστόσο, εδώ είναι μερικά βασικά στοιχεία και ορόσημα:

* 1928: Rolf Wideroe Δημιούργησε τον πρώτο πρακτικό επιταχυντή σωματιδίων, έναν γραμμικό επιταχυντή που επιταχύνει τα ιόντα σε υψηλότερες ενέργειες.

* 1930s: Ernest Lawrence ανέπτυξε το cyclotron , ένας κυκλικός επιταχυντής που χρησιμοποίησε μαγνητικά πεδία για να λυγίσει τη διαδρομή των φορτισμένων σωματιδίων. Αυτή ήταν μια σημαντική ανακάλυψη, επιτρέποντας πολύ υψηλότερες ενέργειες.

* 1940s-1950s: Edwin McMillan και Vladimir Veksler Ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα η αρχή της σταθερότητας φάσης , η οποία επέτρεψε την αποτελεσματικότερη επιτάχυνση των σωματιδίων σε κυκλικούς επιταχυντές. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη synchrotrons .

* 1950s-present: Πολλοί επιστήμονες και μηχανικοί συνέχισαν να βελτιώνουν και να βελτιώνουν την τεχνολογία επιταχυντών, οδηγώντας στην ανάπτυξη ολοένα και πιο ισχυρών μηχανών όπως το Large Hadron Collider (LHC) στο CERN.

Ως εκ τούτου, ενώ η Wideroe και ο Lawrence πιστώνεται με τους πρώτους πρακτικούς επιταχυντές, η εφεύρεση του επιταχυντή σωματιδίων είναι προϊόν συνεχούς ανάπτυξης και καινοτομίας από πολλά άτομα και ιδρύματα.