Περιγράψτε τις δύο κύριες διαδικασίες με τις οποίες ένας ποταμός αλλάζει γη;
1. Διάβρωση: Αυτό συνεπάγεται τη φθορά και τη μεταφορά του βράχου και του εδάφους από το ρέον νερό.
* Υδραυλική δράση: Η δύναμη του ίδιου του νερού μπορεί να απομακρύνει και να μετακινεί βράχια και έδαφος. Αυτό είναι ιδιαίτερα ισχυρό κατά τη διάρκεια των πλημμυρών.
* τριβή: Τα βράχια και τα ιζήματα που μεταφέρονται από τον ποταμό ενεργούν σαν γυαλόχαρτο, λείανση και φορούν μακριά την κοίτη του ποταμού και τις τράπεζες.
* διάβρωση: Το ελαφρώς όξινο νερό μπορεί να διαλύσει ορισμένους τύπους βράχου, ειδικά ασβεστόλιθο.
2. Κατάθεση: Αυτό συνεπάγεται την πτώση ή τη διευθέτηση του διαβρωμένου υλικού καθώς μειώνεται η ενέργεια του ποταμού.
* Μεταφορά ιζημάτων: Οι ποταμοί φέρουν ένα ευρύ φάσμα μεγεθών ιζημάτων, από λεπτό πηλό έως μεγάλους ογκόλιθους. Η ταχύτητα και ο όγκος του νερού καθορίζουν ποιο μέγεθος μπορεί να μεταφερθεί.
* Μειωμένη ενέργεια: Όταν ένας ποταμός επιβραδύνεται, η ενέργεια του μειώνεται. Αυτό αναγκάζει να ρίξει πρώτα το βαρύτερο ιζήματα, με το λεπτότερο υλικό να εναποτίθεται περαιτέρω.
* formforms: Η εναπόθεση ιζημάτων δημιουργεί μια ποικιλία από μορφές γης, όπως:
* πλημμυρικές περιοχές: Ευρείες, επίπεδες περιοχές κατά μήκος του ποταμού που είναι επιρρεπείς σε πλημμύρες.
* meanders: Η καμπύλη στροφών στον ποταμό, που δημιουργήθηκε από τη διάβρωση στο εξωτερικό της κάμψης και την εναπόθεση στο εσωτερικό.
* Oxbow Lakes: Οι λιμνές σχήματος ημισελήνου σχηματίζονται όταν ένας μαντέρων αποκόπτεται από το κύριο κανάλι ποταμού.
* deltas: Καταθέσεις σε σχήμα ανεμιστήρα στο στόμα ενός ποταμού όπου εισέρχεται σε λίμνη ή ωκεανό.
Συνολικά, η αλληλεπίδραση μεταξύ διάβρωσης και εναπόθεσης οδηγεί σε συνεχείς αλλαγές στο τοπίο, διαμορφώνοντας κοιλάδες, κοιλάδες, πλημμυρικές περιοχές και άλλα χαρακτηριστικά. Αυτή η δυναμική διαδικασία είναι μια θεμελιώδη πτυχή της συνεχώς εξελισσόμενης επιφάνειας της Γης.
