Ποια είναι η διαφορά των εσωτερικών και εξωτερικών πλανητών της περιόδου περιστροφής;
* Εσωτερικοί πλανήτες (επίγεια): Αυτοί οι πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη, Άρης) περιστρέφονται σχετικά αργά. Οι περίοδοι τους κυμαίνονται από περίπου 24 ώρες (γη) έως 243 ημέρες (Αφροδίτη).
* Εξωτερικοί πλανήτες (γίγαντες αερίου): Αυτοί οι πλανήτες (Δία, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας) περιστρέφονται πολύ πιο γρήγορα. Οι περιόδους τους κυμαίνονται από περίπου 10 ώρες (Δία) έως 16 ώρες (Ποσειδώνας).
Γιατί η διαφορά;
Υπάρχουν μερικοί παράγοντες που συμβάλλουν στη διαφορά αυτή:
* Σύνθεση: Οι εσωτερικοί πλανήτες είναι κυρίως βραχώδεις και συμπαγείς, ενώ οι εξωτερικοί πλανήτες αποτελούνται κυρίως από αέριο και πάγο. Αυτή η διαφορά στην πυκνότητα και τη σύνθεση επηρεάζει την κατανομή της μάζας και την περιστροφική αδράνεια της.
* σχηματισμός: Οι εσωτερικοί πλανήτες σχηματίστηκαν πιο κοντά στον ήλιο σε ένα θερμότερο περιβάλλον, οδηγώντας σε λιγότερο διαθέσιμο υλικό για το σχηματισμό τους και πιθανόν να επηρεάσουν την αρχική τους γωνιακή ορμή. Οι εξωτερικοί πλανήτες σχηματίστηκαν μακρύτερα στην ψυχρότερη περιοχή, επιτρέποντάς τους να συσσωρεύουν περισσότερο υλικό και ενδεχομένως συμβάλλοντας στην ταχύτερη περιστροφή τους.
* Διαδικασία σχηματισμού: Κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τους, τόσο οι εσωτερικοί όσο και οι εξωτερικοί πλανήτες πιθανόν να αντιμετωπίζουν συγκρούσεις με άλλα πλανήτες. Αυτές οι συγκρούσεις θα μπορούσαν να έχουν επηρεάσει τα ποσοστά περιστροφής τους, οδηγώντας τόσο σε περιστροφή όσο και σε περιστροφή ανάλογα με τη γωνία και την ταχύτητα του αντίκτυπου.
Πρόσθετες σημειώσεις:
* Αφροδίτη: Η Αφροδίτη περιστρέφεται εξαιρετικά αργά και προς την αντίθετη κατεύθυνση των περισσότερων άλλων πλανητών. Αυτό θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα σημαντικού αντίκτυπου νωρίς στην ιστορία του.
* Uranus: Ο Ουρανός περιστρέφεται από την πλευρά του, σχεδόν παράλληλα με το τροχιακό του επίπεδο. Αυτός ο ασυνήθιστος προσανατολισμός πιθανότατα οφείλεται σε μια μαζική σύγκρουση νωρίς στην ιστορία της.
Συνοπτικά, η διαφορά στις περιόδους περιστροφής μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών πλανητών μπορεί να αποδοθεί σε ένα συνδυασμό της σύνθεσης, του σχηματισμού και των πιθανών συγκρούσεων κατά τη διάρκεια της εξέλιξής τους.
