Τι ανακάλυψε ο Kepler για την απόσταση των πλανητών από τον ήλιο και το μήκος των τροχιών τους;
Εδώ είναι η ουσία:
* Το τετράγωνο της τροχιακής περιόδου ενός πλανήτη είναι ανάλογη προς τον κύβο της μέσης απόστασης του από τον ήλιο.
Αυτό σημαίνει ότι:
* Πλανήτες μακρύτερα από τον ήλιο διαρκούν περισσότερο χρόνο για να τον περιστρέψουν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν μεγαλύτερη απόσταση για να καλύψουν, αλλά και επειδή η βαρυτική έλξη του ήλιου είναι ασθενέστερη σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
* Η σχέση μεταξύ τροχιακής περιόδου και απόστασης δεν είναι γραμμική, αλλά μάλλον νόμος εξουσίας. Αυτό σημαίνει ότι ένας πλανήτης δύο φορές πιο μακριά από τον ήλιο δεν παίρνει μόνο δύο φορές περισσότερο στην τροχιά, αλλά περίπου 2,8 φορές περισσότερο.
Βασικά σημεία:
* Αυτός ο νόμος βασίστηκε σε παρατηρήσεις των πλανητών που είναι γνωστοί εκείνη την εποχή, ειδικά ο Άρης.
* Επαναφέρει την κατανόησή μας για την πλανητική κίνηση και παρείχε ένα ισχυρό εργαλείο για την πρόβλεψη των τροχιών των ουράνιων αντικειμένων.
* Έθεσε επίσης το θεμέλιο για το νόμο της καθολικής βαρύτητας του Νεύτωνα, η οποία παρείχε μια φυσική εξήγηση για τις παρατηρήσεις του Kepler.
Συνοπτικά: Ο τρίτος νόμος του Kepler δημιούργησε μια ακριβή μαθηματική σχέση μεταξύ της απόστασης ενός πλανήτη από τον ήλιο και της τροχιακής του περιόδου, ανοίγοντας το δρόμο για μια πιο ακριβή κατανόηση του ηλιακού συστήματος.
