Ποιοι είναι οι δύο τρόποι με τους οποίους τα αστέρια ταξινομούνται;
1. Φασματική ταξινόμηση: Αυτή η μέθοδος κατηγοριοποιεί τα αστέρια με βάση την θερμοκρασία επιφάνειας τους και σύνθεση . Χρησιμοποιεί τις φασματικές γραμμές που βλέπουν στο φως τους, τα οποία είναι μοναδικά για συγκεκριμένα στοιχεία και τις καταστάσεις ιονισμού τους. Οι φασματικές κατηγορίες είναι:
* o: Τα πιο καυτά, μπλε και μαζικά αστέρια με ισχυρές γραμμές ιονισμένου ηλίου και οξυγόνου.
* b: Ζεστά, μπλε-λευκά αστέρια με γραμμές ουδέτερου ήλιου και υδρογόνου.
* a: Ζεστά, λευκά αστέρια με ισχυρές γραμμές υδρογόνου και ασθενέστερες γραμμές ηλίου.
* f: Κίτρινα-λευκά αστέρια με προεξέχουσες γραμμές ιονισμένων μετάλλων όπως το ασβέστιο.
* g: Κίτρινα αστέρια όπως ο ήλιος μας, με ισχυρές γραμμές ουδέτερων μετάλλων.
* k: Πορτοκαλί αστέρια με ισχυρές γραμμές ουδέτερων μετάλλων και μοριακών ζωνών.
* m: Τα πιο δροσερά, κόκκινα αστέρια με ισχυρές γραμμές μεταλλικών οξειδίων.
Κάθε φασματική κλάση υποδιαιρείται περαιτέρω σε δέκα κατηγορίες φωτεινότητας, που κυμαίνονται από IA (Supergiants) έως VII (λευκοί νάνοι), υποδεικνύοντας ένα Luminosity του Star ή εγγενή φωτεινότητα.
2. Hertzsprung-Russell (H-R) διάγραμμα: Αυτή είναι μια γραφική αναπαράσταση Luminosity έναντι θερμοκρασία επιφάνειας για μεγάλο αριθμό αστεριών. Δείχνει πώς σχετίζονται τα αστέρια διαφορετικών φασματικών κατηγοριών και φωτεινών περιουσιακών στοιχείων. Το διάγραμμα H-R αποκαλύπτει:
* Κύρια ακολουθία: Μια διαγώνια ζώνη όπου τα περισσότερα αστέρια περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, τερμάνοντας το υδρογόνο σε ήλιο στους πυρήνες τους.
* Γίγαντα και Supergiant Stars: Μεγαλύτερα, πιο δροσερά και πιο φωτεινά αστέρια που βρίσκονται πάνω από την κύρια ακολουθία.
* Λευκά αστέρια νάνος: Μικρά, ζεστά και πυκνά αστέρια που βρίσκονται κάτω από την κύρια ακολουθία.
Συνδυάζοντας αυτές τις δύο ταξινομήσεις, οι αστρονόμοι μπορούν να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη κατανόηση των φυσικών ιδιοτήτων ενός αστεριού, συμπεριλαμβανομένης της θερμοκρασίας, του μεγέθους, της μάζας και της ηλικίας του.
