Πώς επηρεάζει η χημική περιεκτικότητα του αστεριού τη θέση του στο διάγραμμα H-R;
Εδώ είναι γιατί:
* Το διάγραμμα H-R διαγράψει κυρίως τη φωτεινότητα (φωτεινότητα) έναντι της θερμοκρασίας της επιφάνειας. Αυτοί είναι οι δύο βασικοί παράγοντες που καθορίζουν τη θέση ενός αστεριού στο διάγραμμα.
* Η φωτεινότητα καθορίζεται από τη μάζα του αστεριού. Τα πιο μαζικά αστέρια είναι πιο ζεστά, πυκνότερα και καίγονται τα γρηγορότερα καύσιμα τους, καθιστώντας τα πολύ πιο φωτεινά.
* Η θερμοκρασία επιφάνειας επηρεάζεται από τη μάζα και την ηλικία του αστεριού. Τα πιο μαζικά αστέρια έχουν υψηλότερες θερμοκρασίες πυρήνα, οδηγώντας σε υψηλότερες θερμοκρασίες επιφάνειας. Καθώς τα αστέρια γερνούν, η θερμοκρασία της επιφάνειας τους αλλάζει καθώς εξελίσσονται σε διαφορετικά στάδια.
Ενώ η χημική σύνθεση παίζει ρόλο στην αστρική εξέλιξη, δεν είναι ο πρωταρχικός παράγοντας που καθορίζει τη θέση ενός αστεριού στο διάγραμμα H-R. Δείτε πώς το χημικό περιεχόμενο επηρεάζει την εξέλιξη:
* Μεταλικότητα (αφθονία των στοιχείων βαρύτερα από το ήλιο): Τα αστέρια με υψηλότερη μεταλλικότητα τείνουν να έχουν ελαφρώς υψηλότερη φωτεινότητα και ελαφρώς χαμηλότερη θερμοκρασία επιφάνειας για μια δεδομένη μάζα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα βαρύτερα στοιχεία μπορούν να αυξήσουν ελαφρώς την αδιαφάνεια, επηρεάζοντας τη μεταφορά ενέργειας μέσα στο αστέρι.
* αφθονία καυσίμων: Η αρχική αφθονία του υδρογόνου και του ήλιου επηρεάζει πόσο καιρό μπορεί να καεί ένα αστέρι στην κύρια ακολουθία και την εξέλιξή του μετά. Τα αστέρια με περισσότερο υδρογόνο μπορούν να ζήσουν περισσότερο.
Συνοπτικά, το διάγραμμα H-R είναι μια γραφική παράσταση φωτεινότητας έναντι θερμοκρασίας επιφάνειας, η οποία προσδιορίζεται κυρίως από τη μάζα και την ηλικία ενός αστεριού. Η χημική σύνθεση παίζει δευτερεύοντα ρόλο, επηρεάζοντας την ταχύτητα και την κατεύθυνση της εξέλιξης ενός αστεριού.
