Τι θα συμβεί εάν ο ήλιος χάσει υδρογόνο;
βραχυπρόθεσμα:
* Μειωμένη ενέργεια ενέργειας: Ο ήλιος θα παράγει λιγότερη ενέργεια καθώς η κύρια πηγή καυσίμου μειώνεται. Αυτό θα οδηγούσε σε μια σταδιακή μείωση του φωτός του ήλιου και σε μείωση της παραγωγής θερμότητας.
* πιο αργή ταχύτητα σύντηξης: Ο ρυθμός σύντηξης στον πυρήνα του ήλιου θα επιβραδύνει, καθώς είναι διαθέσιμο λιγότερο υδρογόνο για σύντηξη.
* επέκταση: Καθώς ο ρυθμός σύντηξης μειώνεται, η εξωτερική πίεση που ασκείται από τη διαδικασία σύντηξης θα εξασθενούσε. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει την ελαφρά επέκταση του ήλιου, αλλά αυτή η επέκταση θα ήταν πιθανώς ελάχιστη στα αρχικά στάδια.
μακροπρόθεσμα:
* μετάβαση σε σύντηξη ηλίου: Ο ήλιος τελικά θα αρχίσει να τερμάνει το ήλιο σε βαρύτερα στοιχεία όπως ο άνθρακας και το οξυγόνο. Αυτή η διαδικασία απαιτεί υψηλότερες θερμοκρασίες και πιέσεις από τη σύντηξη υδρογόνου, οπότε ο ήλιος θα πρέπει να συστέλλεται και να θερμαίνεται περαιτέρω.
* Κόκκινη γιγαντιαία φάση: Ο ήλιος θα εισέλθει στην κόκκινη γιγαντιαία φάση του. Θα επεκταθεί δραματικά, κατακλύζοντας τους εσωτερικούς πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης της Γης. Αυτή η επέκταση οδηγείται από την έντονη ενέργεια που απελευθερώνεται κατά τη σύντηξη ηλίου.
* Τελικά, κατάρρευση: Μόλις ο ήλιος εξαντλήσει το καύσιμο του ηλίου, θα χάσει τελικά την εξωτερική του πίεση και θα καταρρεύσει σε ένα λευκό νάνο. Αυτός ο λευκός νάνος θα είναι ένα πυκνό, ζεστό υπόλοιπο του ήλιου, σιγά -σιγά ακτινοβολώντας την εναπομένουσα θερμότητα του.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Η εξάντληση υδρογόνου του ήλιου είναι μια σταδιακή διαδικασία: Δεν θα συμβεί εν μία νυκτί. Ο ήλιος έχει αρκετό υδρογόνο για να διατηρήσει το τρέχον ποσοστό σύντηξης για δισεκατομμύρια χρόνια.
* Οι συνέπειες είναι μακροπρόθεσμες: Οι επιδράσεις της εξάντλησης του υδρογόνου είναι σταδιακές και δεν θα γίνουν αισθητές για πολύ καιρό.
Συνοπτικά, η απώλεια υδρογόνου θα οδηγούσε σε μια σταδιακή μείωση και επέκταση του ήλιου, που τελικά κορυφώνεται με τη μετάβασή του σε έναν κόκκινο γίγαντα και στη συνέχεια έναν λευκό νάνο. Αυτή η διαδικασία είναι ένα φυσικό μέρος του κύκλου ζωής ενός αστεριού και αναμένεται να διαρκέσει δισεκατομμύρια χρόνια.
