Πώς αλλάζει η διάμετρος και η φωτεινότητα μιας κύριας ακολουθίας αστέρων όταν γίνεται γιγαντιαία ή υπερβολική;
διάμετρο:
* Κύρια ακολουθία: Τα αστέρια στην κύρια ακολουθία συγχωνεύουν το υδρογόνο σε ήλιο στον πυρήνα τους. Αυτή η διαδικασία είναι σχετικά σταθερή και το μέγεθος του αστεριού παραμένει σχετικά σταθερό.
* γίγαντας: Όταν ένα αστέρι τρέχει από το υδρογόνο στον πυρήνα του, αρχίζει να συγχωνεύει το υδρογόνο σε ένα κέλυφος γύρω από τον πυρήνα. Αυτή η διαδικασία αναγκάζει σημαντικά το αστέρι. Τα εξωτερικά στρώματα του αστεριού δροσερά και γίνονται λιγότερο πυκνά, με αποτέλεσμα μια πολύ μεγαλύτερη διάμετρο.
* Supergiant: Οι Supergiants είναι ακόμη μεγαλύτερες από τους γίγαντες. Σχηματίζονται όταν τα μαζικά αστέρια (συνήθως 8 φορές η μάζα του ήλιου μας ή μεγαλύτερη) εξαντλούν το καύσιμο υδρογόνου τους. Αυτά τα αστέρια επεκτείνονται ακόμη περισσότερο, μερικές φορές γίνονται εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες φορές η διάμετρο του Ήλιου.
Luminosity:
* Κύρια ακολουθία: Η φωτεινότητα ενός κύριου αστέρι ακολουθίας καθορίζεται από τη μάζα του. Τα μεγαλύτερα, πιο μαζικά αστέρια είναι πιο ζεστά και πιο φωτεινά.
* γίγαντας: Όταν ένα αστέρι γίνεται γίγαντας, η φωτεινότητα του αυξάνεται δραματικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα εξωτερικά στρώματα του αστεριού επεκτείνονται και γίνονται πιο φωτεινά, παρόλο που η θερμοκρασία του πυρήνα μειώνεται στην πραγματικότητα.
* Supergiant: Οι Supergiants είναι απίστευτα φωτεινά, συχνά εκατοντάδες χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια φορές φωτεινότερα από τον Ήλιο. Αυτή η ακραία φωτεινότητα οφείλεται στο τεράστιο μέγεθος του αστεριού και στις συνεχιζόμενες διεργασίες πυρηνικής σύντηξης στους στρώματα πυρήνα και κελύφους.
Βασικά σημεία:
* επέκταση: Η κύρια αλλαγή είναι η επέκταση των εξωτερικών στρωμάτων του αστεριού, οδηγώντας σε σημαντική αύξηση της διαμέτρου.
* Αυξημένη φωτεινότητα: Η επέκταση και η αυξημένη δραστηριότητα σύντηξης οδηγούν σε δραματική αύξηση της φωτεινότητας.
* επιφάνεια ψύξης: Παρά την αυξημένη φωτεινότητα, η θερμοκρασία της επιφάνειας ενός γιγαντιαίου ή υπερσυνδεδεμένου αστέρι μειώνεται στην πραγματικότητα λόγω της επέκτασης.
Συνοπτικά:
Καθώς ένα αστέρι εξελίσσεται από την κύρια ακολουθία σε ένα γιγαντιαίο ή υπερσύγχρονο, βιώνει μια δραματική αύξηση της διαμέτρου και της φωτεινότητας, αλλά μια μείωση της θερμοκρασίας της επιφάνειας. Αυτό οδηγείται από αλλαγές στις διαδικασίες πυρηνικής σύντηξης μέσα στο αστέρι και την επέκταση των εξωτερικών στρωμάτων του.
