Γιατί ορισμένοι πλανήτες βρίσκονται κοντά στον ήλιο, ενώ άλλοι μακριά;
1. Το ηλιακό νεφέλωμα: Το ηλιακό μας σύστημα ξεκίνησε ως ένα τεράστιο, στροβιλιζόμενο σύννεφο αερίου και σκόνης που ονομάζεται Νεφέλωμα. Αυτό το σύννεφο ήταν κυρίως υδρογόνο και ήλιο, με μικρές ποσότητες βαρύτερων στοιχείων.
2. Βαρυτική κατάρρευση: Με την πάροδο του χρόνου, το νεφέλωμα άρχισε να καταρρέει κάτω από τη δική του βαρύτητα. Καθώς κατέρρευσε, περιστρέφεται γρηγορότερα και γρηγορότερα, σχηματίζοντας ένα δίσκο.
3. Σχηματισμός του ήλιου: Στο κέντρο του δίσκου, η πίεση και η θερμοκρασία έγιναν τόσο έντονες που άρχισε η πυρηνική σύντηξη, δημιουργώντας τον Ήλιο.
4. Σχηματισμός πλανήτη: Το υπόλοιπο υλικό στο δίσκο συσσωρεύεται μαζί, σχηματίζοντας πλανήτες (μικρά, βραχώδη σώματα). Αυτά τα πλανήτες συνέχισαν να συγκρούονται και να αναπτύσσονται, τελικά σχηματίζοντας τους πλανήτες.
5. Απόσταση και σύνθεση:
* Εσωτερικοί πλανήτες: Οι πλανήτες που βρίσκονται πιο κοντά στον ήλιο (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη, Άρη) που σχηματίστηκαν από το πυκνότερο, βραχώδες υλικό που θα μπορούσε να αντέξει την έντονη θερμότητα και την ακτινοβολία.
* Εξωτερικοί πλανήτες: Οι πλανήτες περαιτέρω (Δία, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας) σχηματίστηκαν από ελαφρύτερα, παγωμένα υλικά που θα μπορούσαν να επιβιώσουν στις ψυχρότερες, εξωτερικές περιοχές του ηλιακού συστήματος.
Γιατί αυτή η ρύθμιση;
* Θερμότητα και ακτινοβολία: Η έντονη θερμότητα και η ακτινοβολία του ήλιου θα είχαν βράσει μακριά από τα ελαφρύτερα υλικά στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα.
* Βαρβική επιρροή: Η βαρύτητα του ήλιου ήταν πιο δυνατή στο κέντρο, τραβώντας τα πυκνότερα υλικά που σχημάτισαν τους εσωτερικούς πλανήτες.
* ηλιακός άνεμος: Ο ήλιος εκπέμπει επίσης ένα σταθερό ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που ονομάζονται ηλιακό άνεμο. Αυτός ο άνεμος θα είχε σαρώσει τα ελαφρύτερα υλικά στο ηλιακό σύστημα, αφήνοντας πίσω τα βαρύτερα στοιχεία που σχημάτισαν τους εξωτερικούς πλανήτες.
Συνοπτικά: Οι αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο είναι άμεσο αποτέλεσμα των συνθηκών στο ηλιακό νεφέλωμα κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του. Η βαρύτητα και η ακτινοβολία του ήλιου, καθώς και η σύνθεση του ίδιου του νεφελώματος, επηρέασε όπου θα μπορούσαν να σχηματίσουν διαφορετικοί τύποι πλανητών.