Ξεκλείδωμα της σκοτεινής ύλης:η νέα ανακάλυψη προσφέρει στοιχεία για τα κρυμμένα στοιχεία του Σύμπαντος

Ο χώρος είναι τεράστιος και γεμάτος μυστήρια που δεν έχουμε ακόμη ξεδιαλύνει. Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια που δεν μπορούμε ακόμα να εξηγήσουμε είναι η σκοτεινή ύλη, η αόρατη κόλλα που συγκρατεί τους γαλαξίες μαζί που αποτελεί περίπου το 80% όλης της ύλης στο σύμπαν, ενώ το άλλο 20% είναι τα πράγματα που έχετε συνηθίσει (αστέρια, πλανήτες, ποδήλατα). Το πρόβλημα με τη σκοτεινή ύλη (η οποία θα μπορούσε να έχει ανοίξει μια τρύπα στον Γαλαξία) είναι ότι είναι πραγματικά δύσκολο να μελετηθεί γιατί, για όλες τις προθέσεις και σκοπούς, είναι αόρατο, αλλά μπορούμε συμπεραίνουμε την ύπαρξή του με βάση τη συμπεριφορά της ύλης που μπορούμε να δούμε. Και χάρη σε ένα σύννεφο αερίου υδρογόνου που βρήκαμε 14 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ίσως αρχίσουμε να ξεκλειδώνουμε μερικά από τα μυστικά της σκοτεινής ύλης.

Το συναρπαστικό διαστημικό αντικείμενο ονομάστηκε Cloud-9 - ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν το ένατο σύννεφο που καταγράφηκε σε μια έρευνα του κοντινού γαλαξία M94 - και οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είναι μια σπάνια κατηγορία ουράνιων αντικειμένων γνωστό ως RELHIC ή σύννεφο H Ⅰ με περιορισμένο επαναιονισμό. Σε απλά αγγλικά, είναι βασικά ένα νέφος ηλεκτρικά ουδέτερου υδρογόνου (H Ⅰ) που έμεινε από τις πρώτες μέρες του σύμπαντος (ένα λείψανο) που δεν ιονίστηκε ποτέ πλήρως από την αστρική ακτινοβολία. 

Το Cloud-9 είναι ουσιαστικά ένας γαλαξίας που δεν σχηματίστηκε ποτέ. Περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ένα άρθρο του 2023 στο The Astrophysical Journal και οι ερευνητές υπέθεσαν ότι θα μπορούσε να είναι ένας νάνος γαλαξίας ή ένας τότε θεωρητικός RELHIC. Για να λύσει το μυστήριο, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων έστρεψε το Hubble στο σύννεφο για να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά και δεν είδε τίποτα. Αυτή η έλλειψη φωτός (χωρίς αστέρια) απέδειξε ότι το Cloud-9 ήταν πιθανότατα RELHIC και όχι μικρός γαλαξίας.

Πώς γνωρίζουμε ότι το Cloud-9 έχει σκοτεινή ύλη;

Coreyford/Getty Images

Η σκοτεινή ύλη επιβεβαιώθηκε περίφημα από τη Vera Rubin στη δεκαετία του 1970. Κοίταξε την ταχύτητα περιστροφής των εξωτερικών περιοχών των γαλαξιών σε σύγκριση με την παρούσα ορατή ύλη και έδειξε ότι υπήρχαν πολλά λείπει η μάζα για να εξηγηθεί πόσο γρήγορα κινούνταν οι εξωτερικές περιοχές. Αλλά μετά βίας μπορούμε να δούμε το Cloud-9, οπότε πώς ξέρουμε τι υπάρχει;

Με βάση τις παρατηρήσεις H Ⅰ, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η μάζα του υδρογόνου είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο. Και δεδομένης της κατανομής του αερίου και της γειτνίασής του με τον Μ94, πρέπει να υπάρχει κάτι που να συγκρατεί αυτό το σύννεφο, εμποδίζοντάς το να διασκορπιστεί στον διαγαλαξιακό χώρο ή να απορροφηθεί από τον Μ94. Για να ληφθούν υπόψη αυτές οι μεταβλητές, ότι κάτι πρέπει να είναι περίπου 5 δισεκατομμύρια φορές η μάζα του ήλιου. Υποθέτοντας ότι το πιο πρόσφατο μοντέλο του σύμπαντος είναι σωστό, αυτό το αόρατο κάτι είναι η σκοτεινή ύλη.

Τι μας λένε, λοιπόν, αυτές οι νέες πληροφορίες για το Cloud-9 για το σύμπαν; Πρώτα απ 'όλα, επιβεβαιώνει ορισμένες από τις προβλέψεις των κοσμολόγων, αφήνοντάς τους να γνωρίζουν ότι βρίσκονται στο σωστό θεωρητικό δρόμο με τα μοντέλα τους για το σύμπαν. Δίνει επίσης στους επιστήμονες πληροφορίες για τη μάζα που απαιτείται για να ξεκινήσει ο σχηματισμός γαλαξιών. Με το Cloud-9 να είναι ουσιαστικά ένας αποτυχημένος γαλαξίας, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι επιτυχημένοι γαλαξίες πρέπει να έχουν μεγαλύτερη μάζα από το Cloud-9. Τέλος, σαν μια νέα κατηγορία μαύρης τρύπας που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, το Cloud-9 δεν μοιάζει με οτιδήποτε έχει ανακαλυφθεί ποτέ, και αυτό είναι από μόνο του αξιοσημείωτο.