Πώς ταξινομούνται οι Protists;
1. Τρόπος διατροφής:
* PhotoAutotrophs: Λάβετε ενέργεια μέσω φωτοσύνθεσης (π.χ. άλγη).
* Heterotrophs: Αποκτήστε ενέργεια καταναλώνοντας άλλους οργανισμούς (π.χ. αμοιβάδα, παραμικία).
* Mixotrophs: Μπορεί να χρησιμοποιήσει τόσο τη φωτοσύνθεση όσο και τις ετεροτροφικές μεθόδους (π.χ. Euglena).
2. Μετακίνηση:
* flagella: Οι δομές που μοιάζουν με μαστίγια που χρησιμοποιούνται για κίνηση (π.χ. Euglena, Trypanosoma).
* Cilia: Σύντομες, δομές που μοιάζουν με μαλλιά που χρησιμοποιούνται για κίνηση (π.χ. paramecium).
* Pseudopodia: Προσωρινές επεκτάσεις του κυτταροπλάσματος που χρησιμοποιείται για κίνηση και κατακλυσμό τροφίμων (π.χ., αμοιβάδα).
* Sessile: Μη-κινητήρα, συνδεδεμένη με ένα υπόστρωμα (π.χ. διατομές).
3. Αναπαραγωγή:
* Ασεξουαλική αναπαραγωγή: Αναπαραγωγή χωρίς τη συμμετοχή των γαμέτων (π.χ. δυαδική σχάση, εκκολαπτόμενη).
* σεξουαλική αναπαραγωγή: Αναπαραγωγή που περιλαμβάνει τη σύντηξη γαμετών (π.χ. συζεύξη στο paramecium).
4. Μορφολογία:
* Unicellular: Μονοκύτταροι οργανισμοί (π.χ. Amoeba, paramecium).
* πολυκύτταρο: Που αποτελείται από πολλαπλά κύτταρα (π.χ. μερικά φύκια).
* Colonial: Ομάδες κυττάρων που ζουν μαζί αλλά δεν είναι πλήρως ενσωματωμένες (π.χ. Volvox).
5. Φυλογενετικές σχέσεις:
* Παραδοσιακή ταξινόμηση: Τμήματα όπως το Euglenophyta (Euglena), το Chlorophyta (πράσινα φύκια) και το Pyrophyta (Dinoflagellates).
* Σύγχρονη ταξινόμηση: Χρησιμοποιεί μοριακά δεδομένα (αλληλουχίες DNA) για να κατανοήσει τις εξελικτικές σχέσεις.
Τα παραδοσιακά συστήματα ταξινόμησης αναθεωρούνται καθώς εμφανίζονται νέα δεδομένα. Η τρέχουσα τάση είναι να χρησιμοποιηθεί μια πιο κλασσική προσέγγιση που βασίζεται σε φυλογενετικές σχέσεις. Αυτό δίνει έμφαση στις εξελικτικές σχέσεις και τις κοινές καταγωγής, και όχι μόνο τα παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά.
Σημαντική σημείωση: Η ταξινόμηση του protist εξελίσσεται συνεχώς καθώς εμφανίζεται νέα έρευνα. Το πεδίο είναι πολύπλοκο και δεν υπάρχει ενιαίο, καθολικά αποδεκτό σύστημα.
