Ποιοι είναι οι διαφορετικοί τύποι μικροσκοπίων και ποιος το εφευρέθηκε;

Διαφορετικοί τύποι μικροσκοπίων:

Τα μικροσκόπια είναι ισχυρά εργαλεία που μας επιτρέπουν να απεικονίζουμε τα αντικείμενα πολύ μικρά για να δούμε με γυμνό μάτι. Έρχονται σε διαφορετικές ποικιλίες, το καθένα με τα δυνατά και τους περιορισμούς του:

1. Οπτικά μικροσκόπια:

* Απλό μικροσκόπιο: Αυτός είναι ο πιο βασικός τύπος, ουσιαστικά ένα μεγεθυντικό φακό. Χρησιμοποιεί έναν μόνο φακό για να μεγεθύνει ένα αντικείμενο. Ενώ η εφεύρεσή του είναι ασαφής, πιστεύεται ότι χρησιμοποιείται σε αρχαίους πολιτισμούς όπως οι Ρωμαίοι και οι Αιγύπτιοι.

* Σύνθετο μικροσκόπιο: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί μια σειρά φακών για την επίτευξη υψηλότερης μεγέθυνσης. Εφευρέθηκε από το Zacharias Janssen Στα τέλη του 16ου αιώνα, αν και η ακριβής του εφεύρεση παραμένει συζητημένη.

* Μικροσκόπιο Brightfield: Ο πιο συνηθισμένος τύπος, χρησιμοποιεί μεταδιδόμενο φως για να φωτίσει το δείγμα, καθιστώντας το σκοτεινό σε ένα φωτεινό φόντο.

* Μικροσκόπιο Darkfield: Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί έναν ειδικό συμπυκνωτή για να φωτίσει το δείγμα από τις πλευρές, καθιστώντας το φωτεινό σε ένα σκούρο φόντο. Αυτό επιτρέπει την απεικόνιση των μη χρωματισμένων, διαφανών δειγμάτων.

* Μικροσκόπιο αντίθεσης φάσης: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί τις διαφορές στον δείκτη διάθλασης διαφόρων τμημάτων του δείγματος για να ενισχύσει την αντίθεση. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την απεικόνιση των μη χρωματισμένων, διαφανών αντικειμένων.

* Μικροσκόπιο πολωτικής: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί πολωμένο φως για να μελετήσει τα υλικά που είναι διχαλωτά (έχουν διαφορετικούς δείκτες διάθλασης σε διαφορετικές κατευθύνσεις). Χρησιμοποιείται σε τομείς όπως η ορυκτολογία, η γεωλογία και η επιστήμη των υλικών.

* Μικροσκόπιο φθορισμού: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί φθορίζουσες βαφές που εκπέμπουν φως σε συγκεκριμένα μήκη κύματος όταν φωτίζονται με υπεριώδη φως. Χρησιμοποιείται για τη μελέτη συγκεκριμένων μορίων ή δομών εντός των κυττάρων.

2. Ηλεκτρονικά μικροσκόπια:

* ηλεκτρονικό μικροσκόπιο μετάδοσης (TEM): Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί μια δέσμη ηλεκτρονίων για να φωτίσει το δείγμα και να σχηματίσει μια εικόνα. Μπορεί να επιτύχει πολύ υψηλές μεγεθύνσεις (μέχρι εκατομμύρια φορές) και να αποκαλύψει την εσωτερική δομή των κυττάρων και των υλικών. Εφευρέθηκε από τον Max Knoll και τον Ernst Ruska το 1931.

* ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM): Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί μια εστιασμένη δέσμη ηλεκτρονίων για να σαρώσει την επιφάνεια του δείγματος. Δημιουργεί εικόνες της επιφανειακής τοπογραφίας του δείγματος με μεγάλη λεπτομέρεια. Το πρώτο SEM χτίστηκε από το Manfred von Ardenne το 1937.

3. Άλλα μικροσκόπια:

* μικροσκόπιο ανίχνευσης σάρωσης (SPM): Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί έναν αιχμηρό καθετήρα για να σαρώσει την επιφάνεια ενός δείγματος. Μπορεί να αποκαλύψει την επιφανειακή τοπογραφία του δείγματος με ατομική ανάλυση.

* μικροσκόπιο ατομικής δύναμης (AFM): Ένας τύπος SPM, χρησιμοποιεί ένα μικροσκοπικό πρόβολο με απότομη άκρη για να σαρώσει την επιφάνεια ενός δείγματος. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απεικόνιση μεμονωμένων μορίων.

* Συνεργατικό μικροσκόπιο: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί λέιζερ για να φωτίσει το δείγμα και να παράγει πολύ λεπτομερείς εικόνες λεπτών φέτες ενός δείγματος.

* Μικροσκοπία φωτός: Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί ένα λεπτό φύλλο φωτός για να φωτίσει το δείγμα, να ελαχιστοποιεί τη φωτοαποτάσεις και να ενεργοποιήσει την απεικόνιση παχύτερων δειγμάτων.

Αυτό δεν είναι ένας εξαντλητικός κατάλογος, αλλά αντιπροσωπεύει τους κύριους τύπους μικροσκοπίων που χρησιμοποιούνται σήμερα στην επιστήμη και την τεχνολογία. Κάθε τύπος μικροσκοπίου έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, ανάλογα με το αντικείμενο που μελετάται και το επιθυμητό επίπεδο λεπτομέρειας.

Θυμηθείτε, ενώ αυτοί είναι μερικοί βασικοί εφευρέτες, πολλά άλλα άτομα συνέβαλαν στην ανάπτυξη και βελτίωση αυτών των μικροσκοπίων με την πάροδο του χρόνου. Το πεδίο της μικροσκοπίας συνεχίζει να εξελίσσεται, με νέες τεχνικές και τεχνολογίες να αναπτύσσονται συνεχώς.