Γιατί η λύση 100ml του KNO3 δεν μπορεί να κρατήσει πάνω από 37 gm σε διαλυμένη κατάσταση;

Παίρνετε την έννοια της Διαλυτότητα , που είναι η μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας (όπως το KNO3) που μπορεί να διαλύεται σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη (όπως το νερό) σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία.

Εδώ είναι γιατί μια λύση 100 ml του KNO3 δεν μπορεί να συγκρατήσει περισσότερα από 37 g σε συγκεκριμένη θερμοκρασία:

* Κορεσμένο διάλυμα: Όταν φτάσετε στο όριο διαλυτότητας, η λύση ονομάζεται κορεσμένη . Σε αυτό το σημείο, δεν μπορεί να διαλυθεί πλέον διαλυμένη ουσία. Οποιοδήποτε πρόσθετο KNO3 προστίθεται απλά θα εγκατασταθεί στο κάτω μέρος.

* Δυναμική ισορροπία: Σε ένα κορεσμένο διάλυμα, ο ρυθμός διάλυσης των μορίων KNO3 ισούται με τον ρυθμό των μορίων KNO3 που κρυσταλλώνονται από το διάλυμα. Αυτό δημιουργεί μια δυναμική ισορροπία.

* Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα:

* Θερμοκρασία: Η διαλυτότητα των περισσότερων στερεών, συμπεριλαμβανομένου του KNO3, αυξάνεται καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να διαλύσετε περισσότερο KNO3 σε ζεστό νερό από ό, τι σε κρύο νερό.

* Φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη: Οι χημικές ιδιότητες του διαλυμένου και του διαλύτη διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον προσδιορισμό της διαλυτότητας.

* Πίεση: Ενώ η πίεση έχει μικρή επίδραση στη διαλυτότητα των στερεών σε υγρά, επηρεάζει σημαντικά τα αέρια.

Παράδειγμα:

Σε θερμοκρασία δωματίου (περίπου 25 ° C), η διαλυτότητα του KNO3 σε νερό είναι περίπου 37 g ανά 100 mL. Εάν προσπαθήσετε να διαλύσετε περισσότερα από 37 g KNO3 σε 100 ml νερού, η περίσσεια KNO3 θα παραμείνει αδιάλυτη.

Σημαντική σημείωση: Η ακριβής διαλυτότητα του KNO3 σε διαφορετικές θερμοκρασίες είναι σημαντική για να ληφθεί υπόψη. Για ακριβείς υπολογισμούς, μπορείτε να αναζητήσετε τα δεδομένα διαλυτότητας σε ένα βιβλίο αναφοράς ή μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων.