Γιατί ένα υδατικό διάλυμα χλωριούχου νατρίου δεν χρησιμοποιείται για να διαχωριστεί από το χλωριούχο;
* Διαλυμένα ιόντα: Όταν το NaCl διαλύεται στο νερό, διαχωρίζεται στα συστατικά του ιόντα:Na+ και Cl-. Αυτό σημαίνει ότι τα ιόντα χλωριούχου εξακολουθούν να υπάρχουν στο διάλυμα, που δεν διαχωρίζονται.
* Χωρίς επιλεκτική βροχόπτωση: Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να κατακρημύσουμε επιλεκτικά ιόντα χλωριούχου από ένα υδατικό διάλυμα NaCl. Μπορεί να είστε σε θέση να καταβροχθίσετε το νάτριο, αλλά θα μείνετε με ένα διάλυμα ιόντων χλωριούχου.
* ηλεκτρόλυση: Θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρόλυση για να διαχωρίσετε το χλωριούχο νάτριο, αλλά αυτή είναι μια πιο περίπλοκη και ενεργειακή διαδικασία.
Αντί να χρησιμοποιείτε ένα υδατικό διάλυμα NaCl, εδώ είναι μερικές μέθοδοι για να διαχωρίσετε τα ιόντα χλωριούχου:
* Αντιδράσεις κατακρημνίσεων: Χρησιμοποιήστε ένα αντιδραστήριο που σχηματίζει ένα αδιάλυτο άλας χλωριούχου. Για παράδειγμα, η προσθήκη νιτρικού αργύρου (AgNO3) σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου θα παράγει ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου (AgCl).
* Χρωματογραφία ανταλλαγής ιόντων: Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί μια ρητίνη που δεσμεύει επιλεκτικά ιόντα χλωριούχου, επιτρέποντάς τους να χωριστούν από άλλα ιόντα.
* Επιλεκτική μεμβράνη: Ορισμένες μεμβράνες μπορούν να επιτρέψουν επιλεκτικά τα ιόντα χλωριούχου να περάσουν κατά την παρεμπόδιση άλλων ιόντων.
Συνοπτικά: Ενώ το NaCl διαλύεται στο νερό, δεν παρέχει έναν πρακτικό τρόπο απομόνωσης ιόντων χλωριδίων. Πρέπει να χρησιμοποιήσετε άλλες χημικές ή φυσικές μεθόδους για να τις διαχωρίσετε.
