Ποιες χημικές ουσίες εμπλέκονται στην πήξη;
1. Παράγοντες πήξης: Αυτές είναι πρωτεΐνες που βρίσκονται στο αίμα που αριθμούνται I έως XIII (με μερικές εξαιρέσεις όπως το IV είναι ασβέστιο). Είναι ανενεργοί πρόδρομοι, που σημαίνει ότι πρέπει να ενεργοποιηθούν για να γίνουν λειτουργικοί.
* Ενδογενές μονοπάτι: Αυτή η οδός ενεργοποιείται με επαφή με μια ξένη επιφάνεια (όπως το κολλαγόνο που εκτίθεται μετά από τραυματισμό). Περιλαμβάνει παράγοντες XII, XI, IX, VIII, X, V, II (προθρομβίνη) και Ι (ινωδογόνο).
* Εξωτερική οδός: Αυτή η οδός ενεργοποιείται από παράγοντα ιστού που απελευθερώνεται από κατεστραμμένα κύτταρα. Περιλαμβάνει παράγοντες VII, X, V, II, και I.
2. Αιμοπετάλια: Αυτά τα μικροσκοπικά κύτταρα είναι απαραίτητα για τα πρώτα βήματα της πήξης. Αυτοί:
* Adhere: Κολλήστε στο κατεστραμμένο τοίχο αιμοφόρων αγγείων.
* Συνολικό: Συμπλέξτε μαζί, σχηματίζοντας ένα βύσμα αιμοπεταλίων.
* Απελευθέρωση: Διάφορες χημικές ουσίες που ενεργοποιούν τον καταρράκτη πήξης, συμπεριλαμβανομένου του θρομβοξάνη Α2, της ADP και της σεροτονίνης.
3. Ασβέστιο (CA2+): Αυτό το ορυκτό είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργοποίηση πολλών παραγόντων πήξης και παίζει ρόλο στο σχηματισμό του θρόμβου αίματος.
4. Βιταμίνη Κ: Αυτή η βιταμίνη είναι ζωτικής σημασίας για το ήπαρ να συνθέτει διάφορους παράγοντες πήξης, συμπεριλαμβανομένων των II, VII, IX και X.
5. Ινωδογόνο: Αυτή η πρωτεΐνη μετατρέπεται σε ινώδη από θρομβίνη, ένα βασικό ένζυμο στον καταρράκτη πήξης. Η ινώδη σχηματίζει μακρά, νήματα που μοιάζουν με νήματα που δημιουργούν μια δομή που μοιάζει με πλέγμα που παγιδεύει κύτταρα αίματος και αιμοπετάλια, σχηματίζοντας τον σταθερό θρόμβο αίματος.
6. Αντιθρομβίνη III: Αυτή η πρωτεΐνη διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του καταρράκτη πήξης. Λειτουργεί ως αντιπηκτικό, εμποδίζοντας τον υπερβολικό σχηματισμό θρόμβου και την προώθηση της ινωδόλυσης (διάσπαση του θρόμβου).
7. Άλλα σημαντικά στοιχεία:
* Ηπαρίνη: Αυτό το φυσικό αντιπηκτικό παράγεται από μαστοκύτταρα και αναστέλλει τη θρομβίνη και άλλους παράγοντες πήξης.
* πρωτεΐνη C και πρωτεΐνες S: Αυτές οι πρωτεΐνες συνεργάζονται ως αντιπηκτικά, ανασταλώντας παράγοντες V και VIII.
* πλασμινογόνο: Αυτή η πρωτεΐνη μετατρέπεται σε πλασμίνη, ένα ένζυμο που διασπά την ινώδη και βοηθά στη διάλυση του θρόμβου του αίματος.
Συνοπτικά, η πήξη είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει πολυάριθμες πρωτεΐνες, κύτταρα και άλλους παράγοντες. Απαιτεί μια ευαίσθητη ισορροπία των προκλητικών και αντιπηκτικών παραγόντων για να εξασφαλιστεί αποτελεσματική αιμόσταση (διακοπή αιμορραγίας) χωρίς υπερβολική πήξη ή αιμορραγία.
