Πώς χωρίζονται τα χρωματοειδή;
μίτωση:
1. ΠΡΟΦΩΣΗ: Τα χρωμοσώματα συμπυκνώνονται και γίνονται ορατά. Κάθε χρωμόσωμα αποτελείται από δύο πανομοιότυπα αδελφή χρωματοειδή που συγκρατήθηκαν στο κεντρομερές.
2. Μεταφάση: Τα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται στο κέντρο του κυττάρου (η πλάκα μεταφάσεως). Οι ίνες του ατράκτου, οι οποίες είναι κατασκευασμένες από μικροσωληνίσκους, συνδέονται με τα κεντρομερή κάθε χρωμοσώματος.
3. anaphase: Τα Centromeres χωρίζουν και τα χρωματοειδή αδερφή απομακρύνονται από τις ίνες του άξονα. Κάθε χρωματοειδές τώρα γίνεται ξεχωριστό χρωμόσωμα, μεταναστεύοντας σε αντίθετους πόλους του κυττάρου.
4. Telophase: Τα χρωμοσώματα φτάνουν στους πόλους και αρχίζουν να εκτοξεύονται. Οι μεταρρυθμίσεις πυρηνικού φακέλου γύρω από κάθε σετ χρωμοσωμάτων.
Meiosis II:
1. Prophase II: Τα χρωμοσώματα συμπυκνώνουν και πάλι. Είναι ήδη αντίγραφα από τη μείωση Ι, έτσι ώστε κάθε χρωμόσωμα αποτελείται από δύο αδελφή χρωματοειδή.
2. Metaphase II: Τα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται κατά μήκος της πλάκας μεταφάσεως, με τις ίνες του ατράκτου να συνδέονται με τα centromeres.
3. Anaphase II: Τα Centromeres χωρίζουν και τα αδελφή χρωματοειδή χωρίζονται. Θεωρούνται τώρα μεμονωμένα χρωμοσώματα και κινούνται προς τους αντίθετους πόλους του κυττάρου.
4. Telophase II: Τα χρωμοσώματα φτάσουν στους πόλους, το decondense και οι πυρηνικοί φάκελοι σχηματίζονται γύρω τους. Στη συνέχεια, το κύτταρο διαιρείται (κυτοκίνη), με αποτέλεσμα τέσσερα απλοειδή θυγατρικά κύτταρα.
Βασικά σημεία:
* ίνες ατράκτου είναι ζωτικής σημασίας για τον διαχωρισμό των χρωματίδων. Συνδέονται με τα centromeres και τραβούν τα χρωματοειδή.
* Centromere Division είναι απαραίτητο για τον διαχωρισμό των αδελφών χρωματίδων.
* Ο διαχωρισμός των χρωματοειδών εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων.
Συνοπτικά, η διαδικασία διαχωρισμού των χρωματοειδών είναι ένα εξαιρετικά οργανωμένο και ρυθμιζόμενο γεγονός που εξασφαλίζει ακριβή κατανομή χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης.
