Ποια είναι η θεωρία του Alfred για τη σύνθεση συντονισμού;
Η θεωρία των ενώσεων συντονισμού του Werner
1. Κεντρικό μεταλλικό ιόν: Ο Werner πρότεινε ότι ένα κεντρικό μεταλλικό ιόν (συνήθως μεταβατικό μέταλλο) δρα ως πυρήνα μιας ένωσης συντονισμού. Αυτό το μεταλλικό ιόν έχει έναν συγκεκριμένο αριθμό θέσεων συντονισμού, οι οποίοι μπορούν να καταληφθούν από προσδέματα.
2. προσδέματα: Τα προσδέματα είναι μόρια ή ιόντα που συνδέονται με το κεντρικό μεταλλικό ιόν. Μπορούν να είναι ουδέτεροι ή φορτισμένοι και δίνουν ζεύγη ηλεκτρονίων στο μεταλλικό ιόν για να σχηματίσουν συντεταγμένες ομοιοπολικούς δεσμούς.
3. Αριθμός συντονισμού: Ο αριθμός των προσδεμάτων που μπορούν να συνδεθούν με το κεντρικό μεταλλικό ιόν ονομάζεται αριθμός συντονισμού. Αυτός ο αριθμός είναι χαρακτηριστικός του μεταλλικού ιόντος και καθορίζεται από την ηλεκτρονική διαμόρφωση και το μέγεθος του. Οι συνήθεις αριθμοί συντονισμού είναι 4, 6 και 8.
4. Σφαίρα συντονισμού: Το κεντρικό μεταλλικό ιόν και οι γύρω συνδέτες του σχηματίζουν μια σφιχτά δεσμευμένη μονάδα που ονομάζεται σφαίρα συντονισμού. Αυτή η σφαίρα συνήθως περικλείεται σε τετράγωνες αγκύλες σε χημικούς τύπους.
5.
* Πρωτογενές σθένος: Αυτό αναφέρεται στην κατάσταση οξείδωσης του κεντρικού μεταλλικού ιόντος, η οποία είναι ο αριθμός των θετικών φορτίων που φέρει. Είναι ικανοποιημένος από ανιόντα έξω από τη σφαίρα συντονισμού.
* Δευτερεύουσα σθένος: Αυτό αντιπροσωπεύει τον αριθμό συντονισμού ή τον αριθμό των προσδεμάτων που συνδέονται άμεσα με το κεντρικό μεταλλικό ιόν.
6. Ισομερή: Η θεωρία του Werner εξήγησε την ύπαρξη διαφορετικών ισομερών (ενώσεις με τον ίδιο χημικό τύπο αλλά διαφορετικές ρυθμίσεις ατόμων) σε ενώσεις συντονισμού. Διακρίθηκε μεταξύ:
* Γεωμετρικά ισομερή: Αυτά διαφέρουν στη χωρική διάταξη των προσδεμάτων γύρω από το κεντρικό μεταλλικό ιόν (π.χ. cis και trans ισομερή).
* Οπτικά ισομερή: Αυτές είναι μη υποπτευόμενες εικόνες καθρέφτη μεταξύ τους και παρουσιάζουν οπτική δραστηριότητα (περιστρέφουν το επίπεδο πολωμένο φως).
Σημασία της θεωρίας του Werner:
* Επεξήγηση της χημείας συντονισμού: Παρέχει ένα θεμέλιο για την κατανόηση της δομής, της συγκόλλησης και της αντιδραστικότητας των ενώσεων συντονισμού.
* Ανακάλυψη του ισομερισμού: Αυτό οδήγησε στην ανακάλυψη διαφόρων τύπων ισομερών σε ενώσεις συντονισμού, επεκτείνοντας το πεδίο της στερεοχημείας.
* Ίδρυμα για τη σύγχρονη χημεία συντονισμού: Το έργο του Werner έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη της σύγχρονης χημείας συντονισμού, η οποία έχει εφαρμογές σε τομείς όπως η κατάλυση, η ιατρική και η επιστήμη των υλικών.
Συνοπτικά, η θεωρία του Werner ήταν μια επαναστατική έννοια που μετασχηματίζει την κατανόηση των ενώσεων συντονισμού. Δημιούργησε τις θεμελιώδεις αρχές της χημείας συντονισμού και παρείχε ένα πλαίσιο για περαιτέρω εξερεύνηση στον τομέα αυτό.
