Γιατί οι ιοντικές ενώσεις τείνουν να έχουν υψηλότερα σημεία βρασμού από ό, τι έχουν μοριακά;

Οι ιοντικές ενώσεις έχουν υψηλότερα σημεία βρασμού από τις μοριακές ενώσεις λόγω των ισχυρών ηλεκτροστατικών δυνάμεων έλξης μεταξύ των ιόντων τους. Εδώ είναι μια κατανομή:

Ιωνικές ενώσεις:

* Ισχυρά ηλεκτροστατικά αξιοθέατα: Οι ιοντικές ενώσεις αποτελούνται από θετικά φορτισμένα κατιόντα και αρνητικά φορτισμένα ανιόντα που συγκρατούνται από ισχυρές ηλεκτροστατικές δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις είναι πολύ ισχυρότερες από τις δυνάμεις μεταξύ των μορίων σε μοριακές ενώσεις.

* Δομή πλέγματος: Τα ιόντα σε ιοντικές ενώσεις σχηματίζουν μια άκαμπτη, τρισδιάστατη δομή πλέγματος. Αυτή η δομή απαιτεί μια σημαντική ποσότητα ενέργειας για να σπάσει, οδηγώντας σε υψηλά σημεία τήξης και βρασμού.

Μοριακές ενώσεις:

* ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις: Οι μοριακές ενώσεις συγκρατούνται από τις ασθενέστερες ενδομοριακές δυνάμεις, όπως οι δυνάμεις van der Waals, η σύνδεση υδρογόνου και οι αλληλεπιδράσεις διπολικής διπόλης. Αυτές οι δυνάμεις είναι πολύ πιο αδύναμες από τις ηλεκτροστατικές δυνάμεις σε ιοντικές ενώσεις.

* Λιγότερη ενέργεια που απαιτείται για να σπάσει τα ομόλογα: Οι ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις στις μοριακές ενώσεις απαιτούν λιγότερη ενέργεια για να ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα χαμηλότερα σημεία τήξης και βρασμού.

Συνοπτικά:

Τα ισχυρότερα ηλεκτροστατικά αξιοθέατα και η άκαμπτη δομή πλέγματος σε ιοντικές ενώσεις απαιτούν πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας για να ξεπεραστεί σε σύγκριση με τις ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις στις μοριακές ενώσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ιοντικές ενώσεις που έχουν σημαντικά υψηλότερα σημεία τήξης και βρασμού από τις μοριακές ενώσεις.