Γιατί είναι ότι οι NaCl και MgCl2 εμφανίζονται και οι δύο ως όξινες με διαφορετικούς δείκτες, αλλά στην πραγματικότητα ουδέτερα;
* υδρόλυση: Ενώ οι ίδιοι οι NaCl και MgCl₂ είναι ουδέτεροι, τα ιόντα τους μπορούν να υποβληθούν σε υδρόλυση στο νερό. Αυτό σημαίνει ότι τα ιόντα αντιδρούν με νερό για να σχηματίσουν ένα ελαφρώς όξινο ή βασικό διάλυμα.
* NaCl: Το ιόν νατρίου (Na⁺) δεν υδρολύει σημαντικά. Το ιόν χλωριδίου (CL⁻) μπορεί να υποστεί ελαφρά υδρόλυση, παράγοντας μια πολύ μικρή ποσότητα ιόντων υδροξειδίου (OH⁻) και καθιστώντας τη λύση *πολύ ελαφρώς βασική *. Ωστόσο, αυτό το αποτέλεσμα είναι τόσο μικρό που θεωρείται αμελητέο.
* mgcl₂: Το ιόν μαγνησίου (Mg²) είναι πιο επιρρεπής στην υδρόλυση από το ιόν νατρίου. Αντιδρά με νερό για να παράγει μια μικρή ποσότητα ιόντων υδρονίου (H₃O⁺), καθιστώντας τη λύση *ελαφρώς όξινο *.
* Δείκτες: Οι δείκτες είναι ουσίες που αλλάζουν το χρώμα ανάλογα με το pH του διαλύματος. Εάν χρησιμοποιείται ένας δείκτης για τη δοκιμή μιας λύσης NaCl ή MGCL₂, μπορεί να δείξει μια ελαφρά αλλαγή χρώματος, υποδηλώνοντας μια μικρή οξύτητα ή βασικότητα. Ωστόσο, αυτή η αλλαγή είναι συχνά εντός του περιθωρίου σφάλματος για τον δείκτη και μπορεί να μην αποτελεί πραγματική αντανάκλαση του πραγματικού ρΗ της λύσης.
Συνοπτικά:
* NaCl και MgCl₂ είναι και τα δύο ουδέτερα άλατα.
* Τα ιόντα τους μπορούν να υποβληθούν σε ελαφριά υδρόλυση, οδηγώντας σε μια πολύ μικρή αλλαγή στο ph.
* Οι δείκτες μπορεί να εμφανίζουν μια ελαφρά αλλαγή χρώματος λόγω υδρόλυσης, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η λύση είναι όξινο ή βασικό.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι ο όρος "ουδέτερος" στη χημεία χρησιμοποιείται συχνά σε σχέση με ένα συγκεκριμένο εύρος pH. Ενώ οι NaCl και MgCl₂ θεωρούνται ουδέτερες για τους περισσότερους πρακτικούς σκοπούς, μπορεί να παρουσιάσουν μια μικρή απόκλιση από ένα απόλυτα ουδέτερο pH λόγω των λεπτών επιδράσεων της υδρόλυσης.