Γιατί τα καθαρά μέταλλα δεν είναι ορυκτά;
* Φυσικά συμβαίνει: Τα καθαρά μέταλλα βρίσκονται συχνά στη φύση, αλλά συνήθως δεν είναι στην καθαρή τους μορφή. Συνήθως συνδυάζονται με άλλα στοιχεία σε ενώσεις (μεταλλεύματα) όπως το οξείδιο του σιδήρου (αιματίτη) ή το οξείδιο του αργιλίου (Corundum).
* Ανόργανο: Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα για τα καθαρά μέταλλα. Είναι πράγματι ανόργανες ουσίες.
* Στερεό: Αυτό ισχύει γενικά για καθαρά μέταλλα σε θερμοκρασία δωματίου.
* οριστική χημική σύνθεση: Αυτό είναι όπου το ζήτημα βρίσκεται. Τα καθαρά μέταλλα έχουν σταθερή χημική σύνθεση, αλλά δεν σχηματίζονται μέσω φυσικών γεωλογικών διεργασιών που οδηγούν σε μια συγκεκριμένη κρυσταλλική δομή.
* Παραγγείλει εσωτερική δομή: Τα ορυκτά έχουν μια παραγγελία, επαναλαμβανόμενη διάταξη ατόμων σε κρυσταλλικό πλέγμα. Τα καθαρά μέταλλα μπορούν να έχουν κρυσταλλική δομή, αλλά συχνά σχηματίζονται σε μη κρυσταλλική (άμορφη) κατάσταση, ειδικά όταν παράγονται από ανθρώπους.
Στην ουσία, τα καθαρά μέταλλα στερούνται της συγκεκριμένης διαδικασίας σχηματισμού και της κρυσταλλικής δομής που απαιτούνται για να ταξινομηθούν ως μέταλλα. Συνήθως λαμβάνονται μέσω βιομηχανικών διεργασιών όπως η εξόρυξη και η διύλιση, όχι μέσω φυσικών γεωλογικών γεγονότων.
Παραδείγματα:
* χρυσό (AU): Βρέθηκε στη φύση ως ψήγματα ή σε μεταλλεύματα, αλλά ο καθαρός χρυσός εξευγενίζεται από αυτές τις πηγές.
* ασήμι (AG): Συχνά εξορύσσεται ως σουλφίδιο αργύρου (Αργεντινή), αλλά το καθαρό ασήμι εξάγεται μέσω της επεξεργασίας.
* IRON (FE): Βρέθηκαν σε μεταλλεύματα όπως ο αιματίτης, αλλά ο καθαρός σίδηρος παράγεται σε υψικαμίνους.
Ενώ αυτά είναι παραδείγματα καθαρών μετάλλων που δεν είναι ορυκτά, ορισμένα ιθαγενή στοιχεία, όπως ο χρυσός και ο χαλκός, θεωρούνται ορυκτά στις φυσικές μορφές τους. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των καθαρών μετάλλων που παράγονται από τους ανθρώπους δεν πληροί τον πλήρη ορισμό ενός ορυκτού.
