Ποιες είναι οι δύο μέθοδοι για την εξισορρόπηση της χημικής εξίσωσης;

Υπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι για την εξισορρόπηση των χημικών εξισώσεων:

1. Δοκιμή και σφάλμα (ή μέθοδος επιθεώρησης):

* διαδικασία: Αυτή η μέθοδος συνεπάγεται συστηματική προσαρμογή των συντελεστών μπροστά από κάθε χημικό τύπο έως ότου ο αριθμός των ατόμων κάθε στοιχείου και στις δύο πλευρές της εξίσωσης είναι ίσοι.

* βήματα:

* Ξεκινήστε με το πιο σύνθετο μόριο.

* Ισορροπήστε τα άτομα ενός στοιχείου κάθε φορά.

* Εάν συναντήσετε ένα πολυατομικό ιόν που εμφανίζεται και στις δύο πλευρές αμετάβλητες, αντιμετωπίστε το ως μία μονάδα.

* Συνεχίστε τη ρύθμιση των συντελεστών μέχρις ότου όλα τα στοιχεία είναι ισορροπημένα.

* Παράδειγμα: Εξισορρόπηση της καύσης μεθανίου:

CH4 + O2 → CO2 + H2O

* Ισορροπία άνθρακα:1 C σε κάθε πλευρά

* Ισορροπία υδρογόνο:4 ώρες σε κάθε πλευρά, οπότε βάλτε 2 μπροστά από το H2O

* Εξισορρόπηση οξυγόνου:4 o από την πλευρά του προϊόντος, οπότε βάλτε 2 μπροστά από το O2

Τελική ισορροπημένη εξίσωση:CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O

2. Αλγεβρική μέθοδος:

* διαδικασία: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα σύστημα εξισώσεων για την επίλυση των συντελεστών.

* βήματα:

* Αντιστοιχίστε μεταβλητές (a, b, c, κλπ.) Στους συντελεστές μπροστά από κάθε χημικό τύπο.

* Καταγράψτε τις εξισώσεις που αντιπροσωπεύουν την ισορροπία κάθε στοιχείου.

* Επίλυση του συστήματος εξισώσεων για τις τιμές των μεταβλητών.

* Αντικαταστήστε τις επιλυμένες τιμές πίσω στην αρχική εξίσωση.

* Παράδειγμα: Εξισορρόπηση της αντίδρασης διττανθρακικού νατρίου με υδροχλωρικό οξύ:

A NAHCO3 + B HCL → C NACL + D CO2 + E H2O

* Na:a =c

* H:A + B =C + 2E

* C:A =D

* O:3a =2d + e

* CL:B =C

* Η επίλυση αυτού του συστήματος δίνει A =1, B =1, C =1, D =1, E =1

Τελική ισορροπημένη εξίσωση:NAHCO3 + HCL → NACL + CO2 + H2O

Ποια μέθοδος χρήσης:

* Δοκιμή και σφάλμα είναι συνήθως ταχύτερη για απλές εξισώσεις.

* Αλγεβρική μέθοδος είναι πιο συστηματικό και χρήσιμο για σύνθετες αντιδράσεις.

Και οι δύο μέθοδοι επιτυγχάνουν τον ίδιο στόχο:εξασφαλίζοντας ότι ο αριθμός των ατόμων κάθε στοιχείου είναι ίσος και στις δύο πλευρές της χημικής εξίσωσης, αντιπροσωπεύοντας έτσι τη διατήρηση της μάζας σε μια χημική αντίδραση.