Τι χαρακτήρισε ένα οξύ ως ουσία που παράγει ιόντα Η συν το διάλυμα και τη βασική λύση OH;

Ο ορισμός των οξέων και των βάσεων ως ουσιών που παράγουν ιόντα Η+ και ΟΗ σε διάλυμα, αντίστοιχα, ονομάζεται ορισμός arrhenius .

Εδώ είναι μια κατανομή:

Arrhenius Acids:

* Ορισμός: Ένα οξύ Arrhenius είναι μια ουσία που, όταν διαλύεται στο νερό, αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) στο διάλυμα.

* Παράδειγμα: Το υδροχλωρικό οξύ (HCl) διαχωρίζεται στο νερό για να σχηματίσει Η+ και Cl-.

* αντίδραση: HCl (aq) → H + (aq) + cl- (aq)

Βάσεις Arrhenius:

* Ορισμός: Μια βάση Arrhenius είναι μια ουσία που, όταν διαλύεται στο νερό, αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-) στο διάλυμα.

* Παράδειγμα: Το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) διαχωρίζεται στο νερό για να σχηματίσει Na+ και OH-ιόντα.

* αντίδραση: NaOH (aq) → Na + (aq) + OH- (aq)

Σημασία του ορισμού Arrhenius:

* Απλό και πρακτικό: Παρέχει μια απλή εξήγηση της συμπεριφοράς βάσης οξέος στο νερό.

* Βάση για ph: Η έννοια του ρΗ συνδέεται άμεσα με τη συγκέντρωση ιόντων Η+, η οποία είναι κεντρική στον ορισμό του Arrhenius.

Περιορισμοί του ορισμού Arrhenius:

* Περιορισμένη σε υδατικά διαλύματα: Δεν εξηγεί τη συμπεριφορά των οξέων σε μη υδατικούς διαλύτες.

* Δεν αντιπροσωπεύει όλες τις βάσεις: Ορισμένες ουσίες δρουν ως βάσεις αλλά δεν παράγουν ιόντα υδροξειδίου, όπως η αμμωνία (NH3).

Πέρα από τον ορισμό του Arrhenius:

Οι μεταγενέστεροι ορισμοί, όπως η θεωρία Brønsted-Lowry και η θεωρία Lewis, παρέχουν μια ευρύτερη κατανόηση της χημείας οξέος-βάσης. Ωστόσο, ο ορισμός του Arrhenius παραμένει σημαντικός για την ιστορική του σημασία και την εφαρμογή του σε πολλές καθημερινές αντιδράσεις βάσης οξέος στο νερό.